Así me lo invento
Ahora que no tengo tiempo
Ni de mirarme al espejo
Y ni de ser carpintero
De los muebles viejos de mi corazón
Ahora que vivo tan lejos
De la casa de mis viejos
Ahora que soy esperpento en el circo
Y que llevo follaje por dentro, hmm
Voy a decirle a este viento
Que coja carrera y reparta silencio
Y así escribo versos
Y así desperezo
Y así me contento
Y así me lo invento
Voy a decirle a este viento
Que coja carrera y reparta silencio
Y así escribo versos
Y así desperezo
Y así me contento
Y así me lo invento
Ahora que visto de preso
Que no te robo ni un beso
Que no me como tus pechos
Ni empapo mi cuerpo con tu sudor
Ahora que me estoy pudriendo
En un castillo de yeso
Ahora que no queda tiempo
Ni de peinarse el alma, aah-aah-aah-ayy
Voy a decirle a este viento
Que coja carrera y reparta silencio
Y así escribo versos
Y así desperezo
Y así me contento
Y así me lo invento
Voy a decirle a este viento
Que coja carrera y reparta silencio
Y así escribo versos
Y así desperezo
Y así me contento
Y así me lo invento
Ya he mirao' con mis ojo' y he palpao' con mi' mano'
Naser masa' de de'pojo', arrodillarse hoy en vano
Maje'tuoso' planeta', vagar ya peresedero'
Ya me han dao' en er tomate argún hachaso sertero
De eso' que te da la vida y que te empapan de miedo
Y también me empape de visio y sé que e' dormir en cuero'
A la intemperie, sin techo y sin má' manta que er sielo
Y er tiempo, er tiempo e' un chivato cabrón
Er tiempo e' un chivato cabrón que no' pone en nuestro sitio
(Voy a decirle a este viento)
(Que coja carrera y reparta silencio)
Y ni lo' cañone' de Navarone
Ni la vergüensa ve'tia' de blanco
Empuñando un barrote de cársel
(Y así escribo versos)
(Y así desperezo) Ni amando un camino de lágrima'
(Y así me contento) Que le da la e'palda al odio
(Y así me lo invento) Tuerse un ápise de Crono'
Se e'pera pasiente a que pisemo' la trampa mortal
(Voy a decirle a este viento)
(Que coja carrera y reparta silencio) que juzgue nue'tro azahar
Y así escribo versos
Y así desperezo
Y así me contento
Y así me lo invento
Voy a decirle a este viento
Que coja carrera y reparta silencio
Y así escribo versos
Y así desperezo
Y así me contento
Y así me lo invento
Voy a decirle a este viento
Que coja carrera y reparta silencio
Y así escribo versos
Y así desperezo
Y así me contento
Y así me
Zo verzin ik het
Nu ik geen tijd meer heb
Om in de spiegel te kijken
En om timmerman te zijn
Van de oude meubels van mijn hart
Nu ik zo ver weg leef
Van het huis van mijn ouders
Nu ik een freak ben in de circus
En dat ik bladeren van binnen draag, hmm
Ik ga deze wind vertellen
Dat hij vaart moet maken en stilte moet verspreiden
En zo schrijf ik verzen
En zo schud ik wakker
En zo maak ik mezelf blij
En zo verzin ik het
Ik ga deze wind vertellen
Dat hij vaart moet maken en stilte moet verspreiden
En zo schrijf ik verzen
En zo schud ik wakker
En zo maak ik mezelf blij
En zo verzin ik het
Nu ik als een gevangene gekleed ben
Dat ik je geen kus steel
Dat ik je borsten niet aanraak
Of mijn lichaam niet doordrenk met jouw zweet
Nu ik aan het verrotten ben
In een gipsen kasteel
Nu er geen tijd meer is
Om mijn ziel te kammen, aah-aah-aah-ayy
Ik ga deze wind vertellen
Dat hij vaart moet maken en stilte moet verspreiden
En zo schrijf ik verzen
En zo schud ik wakker
En zo maak ik mezelf blij
En zo verzin ik het
Ik ga deze wind vertellen
Dat hij vaart moet maken en stilte moet verspreiden
En zo schrijf ik verzen
En zo schud ik wakker
En zo maak ik mezelf blij
En zo verzin ik het
Ik heb met mijn ogen gekeken en met mijn handen gevoeld
Zonder te knielen, vandaag tevergeefs
Majestueuze planeten, zwerven als een vergankelijk iets
Ik heb al een klap in de tomaat gekregen, een serieuze klap
Van die dingen die je leven geven en je vol angst maken
En ik ben ook vol visioenen en weet dat het is om op de grond te slapen
In de open lucht, zonder dak en zonder meer deken dan de lucht
En de tijd, de tijd is een klootzak
De tijd is een klootzak die ons niet op onze plek zet
(Ik ga deze wind vertellen)
(Dat hij vaart moet maken en stilte moet verspreiden)
En geen kanonnen van Navarone
Of de schaamte van een oude vrouw in het wit
Met een gevangenisstok in de hand
(En zo schrijf ik verzen)
(En zo schud ik wakker) Geen liefde op een pad van tranen
(En zo maak ik mezelf blij) Dat de rug toekeert naar haat
(En zo verzin ik het) Draait een hapje van Chronos
Wacht geduldig tot we de dodelijke val betreden
(Ik ga deze wind vertellen)
(Dat hij vaart moet maken en stilte moet verspreiden) dat ons sinaasappel beoordeelt
En zo schrijf ik verzen
En zo schud ik wakker
En zo maak ik mezelf blij
En zo verzin ik het
Ik ga deze wind vertellen
Dat hij vaart moet maken en stilte moet verspreiden
En zo schrijf ik verzen
En zo schud ik wakker
En zo maak ik mezelf blij
En zo verzin ik het
Ik ga deze wind vertellen
Dat hij vaart moet maken en stilte moet verspreiden
En zo schrijf ik verzen
En zo schud ik wakker
En zo maak ik mezelf blij
En zo verzin ik het.