Pongamos Que Hablo de Madrid
Allá donde se cruzan los caminos
Donde el mar no se puede concebir
Donde regresa siempre el fugitivo
Pongamos que hablo de Madrid
De Madrid
Donde el deseo viaja en ascensores
Un agujero queda para mí
Que me dejo la vida en sus rincones
Pongamos que hablo de Madrid
De Madrid
Las niñas ya no quieren ser princesas
Y a los niños les da por perseguir
El mar dentro de un vaso de ginebra
Pongamos que hablo de Madrid
De Madrid
Los pájaros visitan al psiquiatra
Las estrellas se olvidan de salir
La muerte viaja en ambulancias blancas
Pongamos que hablo de Madrid
De Madrid
El sol es una estufa de butano
La vida un metro a punto de partir
Hay una jeringuilla en el lavabo
Pongamos que hablo de Madrid
De Madrid
Cuando la muerte venga a visitarme
No me despiertes déjame dormir
Aquí he vivido aquí quiero quedarme
Pongamos que hablo de Madrid
De Madrid, de Madrid, de Madrid, de Madrid
Laten We Zeggen Dat Ik Over Madrid Spreek
Daar waar de wegen kruisen
Waar de zee niet te bevatten is
Waar de vluchteling altijd terugkeert
Laten we zeggen dat ik over Madrid spreek
Over Madrid
Waar verlangen in liften reist
Een gat blijft voor mij
Waar ik mijn leven heb achtergelaten in zijn hoeken
Laten we zeggen dat ik over Madrid spreek
Over Madrid
De meisjes willen geen prinsessen meer zijn
En de jongens jagen op
De zee in een glas gin
Laten we zeggen dat ik over Madrid spreek
Over Madrid
De vogels bezoeken de psychiater
De sterren vergeten naar buiten te komen
De dood reist in witte ambulances
Laten we zeggen dat ik over Madrid spreek
Over Madrid
De zon is een butagasverwarming
Het leven een metro die op het punt staat te vertrekken
Er ligt een spuit in de wastafel
Laten we zeggen dat ik over Madrid spreek
Over Madrid
Wanneer de dood me komt bezoeken
Maak me niet wakker, laat me slapen
Hier heb ik geleefd, hier wil ik blijven
Laten we zeggen dat ik over Madrid spreek
Over Madrid, over Madrid, over Madrid, over Madrid
Escrita por: Antonio Sánchez Rodriguez / Sabina Joaquin