Again and Again
This is the way that things have to be
Did you think all the things you did wouldn't get back to me?
Stuck in the middle of every little riddle, you chillin' on the border of a bipolar disorder
I guess you really did trip when you fell on his dick
That's the flame before the fire you lit
The wick I thought you were different, you're just another trick
With a crooked-ass smile and a wicked-ass lip
(You threw it all away)
What'd ya think? My heart don't sink
My drink's half-full I could leave with a wink
You think I'm made of stone
Let the only time I ever speak my mind's when I'm clutchin' a microphone
And you were my own addiction
And I can hardly breathe
I left myself wide-open
I've let you get to me again and again
So you just threw it all away
Was there something I said? Or something I forgot to say?
You think you're hot but I'm the one that got away
You'll live with that until the day you rot away
Yet still I will feel the ill here of lost love the mighty sword you stuck, still cuts and my heart still sewn shut
I wish I didn't know love I wish the pain was enough
(You threw it all away)
I'm alone, cut to the bone
Hopin' for your vocal tone when I pickup the phone
The caller ID reads caller unknown
My life now the reflection of the hurt that I own
And you were my own addiction
And I can hardly breathe
I left myself wide-open
I've let you get to me
And you were my own addiction
And I can hardly breathe
I left myself wide-open
I've let you get to me again and again
I was so naïve to let you get to me
I can hardly breathe when you're so close to me
You threw it all away
I'll always love you
I'll always love you
And you were my own addiction
And I can hardly breathe
I left myself wide-open
I've let you get to me
And you were my own addiction
And I can hardly breathe
I left myself wide-open
I've let you get to me again and again
Again and again
Again and again
Weer en Weer
Dit is de manier waarop dingen moeten zijn
Dacht je echt dat alles wat je deed niet bij mij terug zou komen?
Vast in het midden van elk klein raadsel, jij chillend op de grens van een bipolaire stoornis
Ik denk dat je echt struikelde toen je op zijn lul viel
Dat is de vlam voor het vuur dat je aanstak
De lont, ik dacht dat je anders was, je bent gewoon weer een truc
Met een scheve glimlach en een gemene lip
(Jij gooide alles weg)
Wat dacht je? Mijn hart zinkt niet
Mijn glas is halfvol, ik kan gaan met een knipoog
Denk je dat ik van steen ben?
Laat de enige keer dat ik mijn mening geef zijn als ik een microfoon vasthoud
En jij was mijn eigen verslaving
En ik kan nauwelijks ademhalen
Ik liet mezelf wijd open
Ik heb je weer en weer naar me laten komen
Dus je gooide alles gewoon weg
Was er iets dat ik zei? Of iets dat ik vergat te zeggen?
Denk je dat je heet bent, maar ik ben degene die is ontsnapt
Je zult daarmee leven tot de dag dat je verrot
Toch voel ik nog steeds de pijn van verloren liefde, het machtige zwaard dat je stak, snijdt nog steeds en mijn hart is nog steeds dichtgenaaid
Ik wou dat ik de liefde niet kende, ik wou dat de pijn genoeg was
(Jij gooide alles weg)
Ik ben alleen, tot op het bot
Hoop op jouw stemgeluid als ik de telefoon opneem
Het nummer dat verschijnt is onbekend
Mijn leven nu de reflectie van de pijn die ik bezit
En jij was mijn eigen verslaving
En ik kan nauwelijks ademhalen
Ik liet mezelf wijd open
Ik heb je naar me laten komen
En jij was mijn eigen verslaving
En ik kan nauwelijks ademhalen
Ik liet mezelf wijd open
Ik heb je weer en weer naar me laten komen
Ik was zo naïef om je naar me te laten komen
Ik kan nauwelijks ademhalen als je zo dichtbij bent
Jij gooide alles weg
Ik zal altijd van je houden
Ik zal altijd van je houden
En jij was mijn eigen verslaving
En ik kan nauwelijks ademhalen
Ik liet mezelf wijd open
Ik heb je naar me laten komen
En jij was mijn eigen verslaving
En ik kan nauwelijks ademhalen
Ik liet mezelf wijd open
Ik heb je weer en weer naar me laten komen
Weer en weer
Weer en weer