Gente
Gente, que se despierta cuando aun es de noche
y cocina cuando cae el sol
Gente, que acompaña a gente en hospitales, parques
Gente, que despide, que recibe a gente
En los andenes
Gente que va de frente
Que no esquiva tu mirada
Y que perciben el viento
¿Cómo será el verano?
¿Cómo será el invierno?
Dos, tres, horas para disfrutarte
Y dos de cada siete días para darte
Un pasaje en la más bella historia de amor
Dos, tres, horas para contemplarte
Y dos de cada siete días para darte
Me acomodo en un rincón de tu corazón
Gente, que pide por la gente en los altares
En las romerías
Gente, que da la vida
Que infunde fe
Que crece y que merece paz
Gente, que se funde en un abrazo en el horror
Que comparte el oleaje de su alma
Gente que nos renueva la pequeña esperanza
De un día
Vivir en paz
Dos, tres, horas para disfrutarte
Y dos de cada siete días para darte
Un pasaje en la más bella historia de amor
Dos, tres, horas para contemplarte
Y dos de cada siete días para darte
Te acomodo en un rincón de mi corazón
Para vivir así
En miradas transparentes
Recibir su luz
Definitivamente
Nubes van
Y van pasando
Pero aquella luz
Nos sigue iluminando
Que fresca es la sombra que ofrecen
Que limpia el agua dulce de sus miradas
Es por ti que empiezo un nuevo día
Hay Ángeles entre nosotros
Ángeles entre nosotros
Dos, tres, horas para disfrutarte
Y dos de cada siete días para darte
Un pasaje en la más bella historia de amor
Dos, tres, horas para contemplarte
Y dos de cada siete días para darte
Me acomodo en un rincón de tu corazón
Dos, tres, horas para disfrutarte
Y dos de cada siete días para darte...
Dos, tres, horas para disfrutarte
Y dos de cada siete días...
Dos, tres, horas para disfrutarte
Y dos de cada...
Dos, tres, horas para disfrutarte...
Dos, tres, horas...
Mensen
Mensen, die ontwaken als het nog nacht is
en koken als de zon ondergaat
Mensen, die anderen vergezellen in ziekenhuizen, parken
Mensen, die afscheid nemen, die anderen verwelkomen
Op de perrons
Mensen die recht vooruit gaan
Die je blik niet ontwijken
En die de wind voelen
Hoe zal de zomer zijn?
Hoe zal de winter zijn?
Twee, drie, uren om van je te genieten
En twee van de zeven dagen om je te geven
Een plek in het mooiste liefdesverhaal
Twee, drie, uren om naar je te kijken
En twee van de zeven dagen om je te geven
Ik nestel me in een hoek van je hart
Mensen, die bidden voor anderen bij de altaren
Bij de processies
Mensen, die het leven geven
Die geloof inboezemen
Die groeien en vrede verdienen
Mensen, die samensmelten in een omhelzing in de verschrikking
Die de golven van hun ziel delen
Mensen die ons de kleine hoop vernieuwen
Om op een dag
In vrede te leven
Twee, drie, uren om van je te genieten
En twee van de zeven dagen om je te geven
Een plek in het mooiste liefdesverhaal
Twee, drie, uren om naar je te kijken
En twee van de zeven dagen om je te geven
Ik nestel me in een hoek van mijn hart
Om zo te leven
In transparante blikken
Je licht te ontvangen
Zeker weten
Wolken gaan
En blijven voorbijdrijven
Maar dat licht
Blijft ons verlichten
Hoe verfrissend is de schaduw die ze bieden
Hoe schoon het zoete water van hun blikken
Het is om jou dat ik een nieuwe dag begin
Er zijn Engelen onder ons
Engelen onder ons
Twee, drie, uren om van je te genieten
En twee van de zeven dagen om je te geven
Een plek in het mooiste liefdesverhaal
Twee, drie, uren om naar je te kijken
En twee van de zeven dagen om je te geven
Ik nestel me in een hoek van je hart
Twee, drie, uren om van je te genieten
En twee van de zeven dagen om je te geven...
Twee, drie, uren om van je te genieten
En twee van de zeven dagen...
Twee, drie, uren om van je te genieten
En twee van de...
Twee, drie, uren om van je te genieten...
Twee, drie, uren...