O Mar e o Sol
Eu sempre odiei suborno
Pagar pelo erro dos outros
E quem mente pra todos em volta
Mente pra si próprio também
O corpo em estado terminal
Perdido em algum terminal
E o valor de uma nota de cem
Depende do que você tem
E o lado carnal habitual
A matéria tornou-se ideal
Real, há males que vem para o bem
Porém já vi bens que vem para o mal
Ludibriando a mente dos irmão
Fazendo queimar corações de madeira
Quem lê bobeira é a população
E a revolução ficou na prateleira
Besteira é tretar com os irmão que não entende
Que o tempo é rei e a vida é passageira
Só o amor cura e o agora é sagrado
E a adolescência não é pra vida inteira
Acordado eu escrevo esses verso pesado
Pra quem se dispor ter uma vida mais leve
Não vou me propor a ser um leviano
E que literalmente minha vida me leve
Eu levo os que foram comigo na alma
E cravo em você minhas memórias também
Quem sabe assim quando eu for embora
Eu vou me sentir vivo no peito de alguém
Tudo bem se não, concordar com o que eu falo
Mas vivemos juntos temos que aceitar
Nossas diferenças, culturas e crenças
Servem pra aprender não pra nos separar, irmão
Olha como tudo muda a sua volta, normalmente
De repente nóis entende aquilo o que eles não queria
Que se o ego não importasse
As pessoas não mentissem
Talvez o amor nos salvaria
As vezes a vontade é sumir
Mas a saudade vai matar
Eu sinto que eu sou tipo um barco aqui
E em lágrimas ninguém vai se afogar
As vezes a vontade é de sair
Sumir, partir, sem nem ter pra onde ir
Só sair e só (só, só, só)
O mar e o Sol (Sol, Sol)
E a mente livre
Há meses eu já não saio de mim
Assumir meus erros, me admitir
Desatando nós, só nós
Desatando nós, só nós
E a mente livre
Quando eu entendi
Como que a terra girou
Quanto tempo se passou
Quantos se foram e nada mudou
Não dá pra comparar
Vida longa aos originais
Sua voz me faz tão bem
A salvação das alma é escolher o bem
Que tem dentro de você
Visão pra pelo menos perceber
Tudo que se passa a sua volta, sociedade escrota
NP zica saiu fora do lucro da boca
Que a paz não dá dinheiro e o sistema é bruto
Remédio pra câncer aqui é produto
Pixo é grito na parede do viaduto
Se ela arrasta abusa muito eu fico puto
Amor eu já pensei em tudo
Num barraco pra nós morar junto
Com horta e galinha no fundo
Yeah yeah, rei
Não preciso paga de louco
Pra fazer o corre virar um troco
Pelos oito pelo fim do sufoco
Cemzão na mão do meu irmão mais novo
O mercado rouba a brisa
De pensar em dinheiro e na escrita
Nunca quis essa responsa
Mas já que eu tô aqui então vai soma tudo com os irmãos e multiplica
A fé não se intimida então coragem na subida
É necessário sacrifício pra viver melhor a vida
Então nem vem pá
A firma é de responsa e a pancada é violenta
Eu quero morrer cantando minha dor
E viver compondo minhas falhas
Perante a minha natureza humana
Vejo neutralizado o meu ego
Espelho, espelho, espelho, espelho meu
Será que os meu heróis eram iguais eu
Ou eu que sou tão insano quanto os meus heróis
Ao ponto de permanecer num erro novo
E destrava de um velho certo conceito
De que nós somos mesmo herdeiros
De seus contos que
Me contaram que nascemos só para servi-los
Leis antigas colidindo
Modernismo, feministas, ativismo
Homofóbicos, racistas, protestantes, hipocrisia e o
Carnaval, abandono, terráqueos esquisitos
Malditos abusador de metrô
Mulheres tratadas como objeto
Olha onde foi que nóis chegou
Tá faltando amor e já faz tempo
Ela atrasou a esperança
Aqui é caso raro... Pouco alcançou
Sorte que nosso tá batendo dolindolindo
As vezes a vontade é de sair
Sumir, partir, sem nem ter pra onde ir
Só sair e só (só, só, só)
O mar e o Sol (Sol, Sol)
E a mente livre
Há meses eu já não saio de mim
Assumir meus erros, me admitir
Desatando nós, só nós
Desatando nós, só nós
E a mente livre
De Zee en de Zon
Ik heb altijd een hekel gehad aan omkoping
Betalen voor de fouten van anderen
En wie tegen iedereen om zich heen liegt
Liegt ook tegen zichzelf
Het lichaam in terminale staat
Verloren op een of andere terminal
En de waarde van een biljet van honderd
Hangt af van wat je hebt
En de gebruikelijke lichamelijke kant
Is materie die ideaal is geworden
Echt, er zijn kwaden die voor het goede komen
Maar ik heb ook wel goed gezien dat voor het kwade komt
De geest van de broeders bedrogend
Harten van hout laten branden
Wie onzin leest is de bevolking
En de revolutie staat op de plank
Onzin is ruzie maken met broeders die het niet begrijpen
Dat de tijd koning is en het leven voorbijgaat
Alleen de liefde geneest en het nu is heilig
En de adolescentie is niet voor het hele leven
Wakker schrijf ik deze zware verzen
Voor wie bereid is een lichter leven te hebben
Ik ga me niet voordoen als een lichtzinnige
En dat letterlijk mijn leven me leidt
Ik neem degenen die met mij waren in mijn ziel mee
En ik druk mijn herinneringen ook in jou
Wie weet zo, als ik wegga
Voel ik me levend in de borst van iemand
Het is goed als je het niet eens bent met wat ik zeg
Maar we leven samen, we moeten accepteren
Onze verschillen, culturen en geloven
Dienen om te leren, niet om ons te scheiden, broeder
Kijk hoe alles om je heen normaal verandert
Ineens begrijpen we wat zij niet wilden
Als het ego niet belangrijk was
Zouden mensen niet liegen
Misschien zou de liefde ons redden
Soms is de wil om te verdwijnen
Maar de heimwee zal doden
Ik voel dat ik hier als een boot ben
En in tranen zal niemand verdrinken
Soms is de wil om te gaan
Verdwijnen, vertrekken, zonder ergens heen te gaan
Gewoon weggaan en alleen (alleen, alleen, alleen)
De zee en de zon (zon, zon)
En de vrije geest
Al maanden verlaat ik mezelf niet
Mijn fouten onder ogen zien, mezelf toegeven
Knoopjes losmaken, alleen wij
Knoopjes losmaken, alleen wij
En de vrije geest
Toen ik begreep
Hoe de aarde draaide
Hoeveel tijd er verstreken is
Wie er zijn gegaan en niets is veranderd
Je kunt het niet vergelijken
Lang leven de originelen
Jouw stem doet me zo goed
De redding van de ziel is kiezen voor het goede
Wat er in jou zit
Visie om tenminste te beseffen
Alles wat er om je heen gebeurt, verrotte samenleving
NP zica is uit de mond van de winst
Want vrede brengt geen geld en het systeem is hard
Medicijnen voor kanker zijn hier producten
Graffiti is een schreeuw op de muur van de viaduct
Als ze sleurt, misbruikt ze veel, dan word ik kwaad
Liefde, ik heb aan alles gedacht
In een huisje om samen te wonen
Met een tuin en kippen achterin
Ja ja, koning
Ik hoef me niet als een gek te gedragen
Om het werk om te zetten in een cent
Voor de acht voor het einde van de benauwdheid
Honderd in de hand van mijn jongere broer
De markt steelt de bries
Van denken aan geld en schrijven
Ik heb nooit deze verantwoordelijkheid gewild
Maar nu ik hier ben, tel alles op met de broeders en vermenigvuldig
Het geloof laat zich niet intimideren, dus moed bij de klim
Het is noodzakelijk om offers te brengen om beter te leven
Dus kom niet aan
De firma is verantwoordelijk en de klap is hard
Ik wil sterven terwijl ik mijn pijn zing
En leven terwijl ik mijn tekortkomingen componeer
Voor mijn menselijke natuur
Zie ik mijn ego geneutraliseerd
Spiegel, spiegel, spiegel, spiegel mijn
Was mijn helden zoals ik
Of ben ik net zo gek als mijn helden
Tot het punt dat ik in een nieuwe fout blijf
En ontgrendel een oud, vaststaand concept
Dat wij echt erfgenamen zijn
Van hun verhalen die
Ze vertelden me dat we alleen geboren zijn om hen te dienen
Oude wetten botsen
Modernisme, feministen, activisme
Homofoben, racisten, protestanten, hypocrisie en de
Carnaval, verlaten, vreemde aardbewoners
Vervloekte metro-misbruikers
Vrouwen behandeld als objecten
Kijk waar we zijn gekomen
Er ontbreekt liefde en dat is al een tijd zo
Ze heeft de hoop vertraagd
Hier is het een zeldzaam geval... Weinig bereikt
Gelukkig klopt onze tijd dolindolindo
Soms is de wil om te gaan
Verdwijnen, vertrekken, zonder ergens heen te gaan
Gewoon weggaan en alleen (alleen, alleen, alleen)
De zee en de zon (zon, zon)
En de vrije geest
Al maanden verlaat ik mezelf niet
Mijn fouten onder ogen zien, mezelf toegeven
Knoopjes losmaken, alleen wij
Knoopjes losmaken, alleen wij
En de vrije geest