Alfonso Loma
Alfonso Loma, así se llama
Aquel paraje javy'aha
Entre los verdes campos que existe
El conocido Ykua Porã
Hay una laguna que nos alegra
Tiene por nombre Tapirãkuãi
Los pajarillos de mil colores
Ahí se encuentran, de todo hay
En el cercado y la enramada
Se ve quejando chesyhasy
Diciendo triste a su compañero
Nde causaiténte che aiko asy
Y las palomas todas unidas
Emprenden vuelo al oscurecer
Juntas avanzan y allí descansan
Triste querido del tapere
El chiricote que alegra el alba
Acompañado del kogoe
Siempre orgulloso y altanero
También se siente jakavere
En alto monte se va volando
Pájaro raro suruku'a
Diciendo triste a sus compañeros
¡Nacherejána tasẽ taha!
Las piriritas también se quejan
Y tristes dejan el mbokaja
Y yo lamento mi sufrimiento
Por la esperanza que pierdo ya
En esos montes tan florecientes
Se ve de lejos tajy poty
Las azucenas y flor de caña
Aroma rico, che yvoty
El tero-tero que alerta estaba
En las orillas del Ypucú
Guardando el nido con hambre y celo
De los halcones y tujuju
En las orillas de los esteros
Cantan a voces ypaka'a
Llamando fuerte a su compañero
¡Eju ko'ápe tachetopá!
Las cariñosas palabras dulces
La he'ietéva che karai
Y sus mejillas color de rosa
Linda alfonsera kuñataî
Ya me despido desconsolado
Che ya aháma, che vidami
¡Adiós, paloma encantadora
Nere'êtéva guavirami!
Alfonso Loma
Alfonso Loma, zo heet het
Die plek daar, javy'aha
Tussen de groene velden die er zijn
De bekende Ykua Porã
Er is een lagune die ons blij maakt
Die heet Tapirãkuãi
De vogeltjes in duizend kleuren
Daar zijn ze, van alles is er
In het hek en de takken
Hoort men het geklaag van chesyhasy
Die treurig tegen zijn maat zegt
Jij bent de reden dat ik zo lijd
En de duiven, allemaal samen
Vliegen op als het donker wordt
Samen gaan ze verder en daar rusten ze
Verdrietig, geliefde van het tapere
De chiricote die de dageraad vrolijk maakt
Vergezeld door de kogoe
Altijd trots en hooghartig
Voelt zich ook jakavere
In de hoge bergen vliegt hij weg
Rare vogel, suruku'a
Die treurig tegen zijn vrienden zegt
¡Nacherejána tasẽ taha!
De piriritas klagen ook
En treurig verlaten ze het mbokaja
En ik betreur mijn lijden
Om de hoop die ik al verlies
In die bloeiende bergen
Ziet men van ver tajy poty
De lelies en suikerrietbloemen
Rijke geur, che yvoty
De tero-tero die waarschuwde
Aan de oevers van de Ypucú
Bewakend het nest met honger en zorg
Van de haviken en tujuju
Aan de oevers van de beken
Zingen ze luid ypaka'a
Sterk roepend naar hun maat
¡Eju ko'ápe tachetopá!
De liefdevolle zoete woorden
Die he'ietéva che karai
En haar wangen van rozenkleur
Mooie alfonsera kuñataî
Ik neem afscheid, ontroostbaar
Che ya aháma, che vidami
¡Vaarwel, betoverende duif
Nere'êtéva guavirami!
Escrita por: Pedro Godoy Ortellado