Hirbest
es lab lieg schoa en gåchtn
und es wetta schlåg hiatzt um
a dicke grae nebesuppn
schiab se vor de sunn
es wecht schea långsåm finsta
und auf aomål draht da wind
es is hirbest und mir scheint
daß hiatz a lånka winta kimmb
da nåchbar såg hiatz kimmp a zeit
wo ålls gånz åndascht wecht
mir werdn ålle seachn
wia da eisnbesn kehcht
i woaß wås i sågn sollt
und ob s es redn bringt
es is hirbest und mir scheint
daß hiatz a lånka winta kimmb
de statn werdnt hiatzt lauta
und de lautn werdnt hiatz gscheid
irgendwås is åndascht in de augn va de leit
irgendwås is brochn
daß da såtz aufüba schwimmt
und des måcht ma ångst
daß hiatzt a lånka winta kimmt
aus lauta kloane tupfa
wecht valeib a gånzas bid
åba wånn s d de augn zuamåchst
nåchand siehgst d as nid
i heig no schnell mein gåchtn zsåmm
und hoff glei daß nid stimmt
wås i ma denk wås sei wecht
wånn da lånke winta kimmb
Otoño
es la hoja ya caída
y el viento frío golpea
una gruesa capa de niebla
se desliza ante el sol
la noche cae lentamente
y de repente el viento gira
es otoño y parece
que ahora llega un largo invierno
el vecino dice que llega un tiempo
donde todo será diferente
todos nos volveremos fríos
como el hielo
no sé qué debería decir
y si hablará
es otoño y parece
que ahora llega un largo invierno
las calles ahora son ruidosas
y los sonidos ahora son claros
algo es diferente en los ojos de la gente
algo está roto
que la frase flote
y eso da miedo
que ahora llegue un largo invierno
de pequeñas gotas ruidosas
se forma un gran miedo
pero cuando cierras los ojos
no lo ves
reúno rápidamente mis pensamientos
y espero que no sea verdad
lo que pienso que será diferente
cuando llegue el largo invierno