Noria
Acuérdate de las cosas que un día juramos a oscuras
Que lo que en la noche se jura
No cambies cuando veas la amanecida
Tantas idas y venidas, que no sé si habrá una definitiva
Pero hasta ese momento déjame decirte
Y que por verte
Le cogí miedo a la suerte
Yo que era un balaperdía, ya dejé mi antigua vida
Solamente por conocerte
Ma'
Dale, acuérdate
De la noche en la que besé tu cuerpito y tu piel
El deseo solo crece y no decrece mi sed
Pero es que las cosas cambiaron ya no sé ni porqué
Como la cosas que yo te juraba, mai, y tú nunca te las creías
Sé que le temes a la noche y de mí no te acuerdas de día
No olvido cuando conmigo lo hacías
Y cuando él no te contesta
Ese es el momento en el que llama
Ahora siento frío hasta ardiendo en llamas
Soltando el humo apoyado en la ventana
Mirando tu barrio que se ve desde mi casa
Y no sé si lo que yo siento es ficticio o va a ser real
Pero no quiero aceptar que todo me va mal
Y que por verte
Le cogí miedo a la suerte
Yo que era un balaperdía, ya dejé mi antigua vida
Solamente por conocerte
Bueno, pues ya está, ¿sabes?
Yo lo que no quiero es, en plan, como hacerte daño y tal (ay)
Lo que sí, sí, te lo compro
Que eso, que sí, que ya está, hablado
Y que por verte
Le cogí miedo a la suerte
Yo que era un balaperdía, ya dejé mi antigua vida
Solamente por conocerte
No volvimos a hablar del tema prácticamente
Te pedí una explicación, no me dijiste na'
Y también paso 'el tema, loco, ¿sabes?
Como que tengo que aceptar cosas
Darlas por hecho y perfecto
Sin tener explicación de nada
Noria
Vergeet niet de dingen die we ooit in het donker hebben gezworen
Dat wat in de nacht gezworen wordt
Verander niet als je de dageraad ziet
Zoveel heen en weer, ik weet niet of er een definitieve zal zijn
Maar tot dat moment, laat me je zeggen
En dat ik voor jou
Bang ben geworden voor het lot
Ik die een loser was, heb mijn oude leven achtergelaten
Slechts om jou te leren kennen
Kom op
Vergeet niet
Van de nacht waarin ik je lichaam en je huid kuste
De verlangens groeien alleen maar, mijn dorst neemt niet af
Maar de dingen zijn veranderd, ik weet niet eens waarom
Zoals de dingen die ik je zwoer, schat, en jij geloofde ze nooit
Ik weet dat je bang bent voor de nacht en dat je me overdag niet herinnert
Ik vergeet niet wanneer je het met mij deed
En wanneer hij niet opneemt
Dat is het moment waarop je belt
Nu voel ik kou terwijl ik in vlammen sta
Rook uitblazend, leunend tegen het raam
Kijkend naar jouw buurt die ik zie vanuit mijn huis
En ik weet niet of wat ik voel nep is of echt zal zijn
Maar ik wil niet accepteren dat alles slecht gaat
En dat ik voor jou
Bang ben geworden voor het lot
Ik die een loser was, heb mijn oude leven achtergelaten
Slechts om jou te leren kennen
Nou, dat is het dan, weet je?
Wat ik niet wil, is je pijn doen en zo (oh)
Wat ik wel wil, dat koop ik je
Dat, ja, dat is het, we hebben het erover gehad
En dat ik voor jou
Bang ben geworden voor het lot
Ik die een loser was, heb mijn oude leven achtergelaten
Slechts om jou te leren kennen
We hebben praktisch niet meer over het onderwerp gesproken
Ik vroeg om een uitleg, je zei niets
En ik laat het onderwerp ook maar rusten, weet je?
Alsof ik dingen moet accepteren
Ze voor waar moet aannemen en perfect
Zonder enige uitleg over iets