La Represión
Compañero perseguido
El partido volverá,
Desde el fondo de la patria
Con vigor renacerá.
Del obrero mal herido
Que en pisagua fue a morir
Su recuerdo proletario
En el pueblo ha de vivir.
Llora la patria
Sus hijos caídos por bala mortal,
No pudieron siquiera saber
Lo que es la libertad.
Campesino masacrado
En ranquil o lonquimay
Con tu sangre nuevos surcos
Todo el pueblo trazará.
Y en la plaza ensangrentada
La paloma quedará.
Es ramona la que ha muerto
Su valor perdurará.
De Repressie
Maat, achtervolgd
De partij komt terug,
Uit de diepte van het vaderland
Zal het met kracht herleven.
Van de arbeider, zwaar gewond
Die in Pisagua stierf,
Zijn proletarisch geheugen
Zal in het volk blijven leven.
Het vaderland huilt
Om zijn zonen, gevallen door dodelijke kogel,
Ze konden zelfs niet weten
Wat vrijheid is.
Boer, gemarteld
In Ranquil of Lonquimay,
Met jouw bloed zullen nieuwe voren
Het hele volk trekken.
En op het bloedige plein
Zal de duif blijven.
Het is Ramona die is gestorven,
Haar moed zal voortduren.
Escrita por: P. Rojas, Jaime Soto