Todos Vuelven
Todos vuelven a la tierra en que nacieron
Al embrujo incomparable de su Sol
Todos vuelven al rincón donde vivieron
Donde acaso floreció más de un amor
Bajo el árbol solitario del pasado
Cuántas veces nos ponemos a soñar
Todos vuelven por la ruta del recuerdo
Pero el tiempo del amor no vuelve más
El aire que trae en sus manos
La flor del pasado, su aroma de ayer
Nos dice muy quedo al oído
Su canto aprendido del atardecer
Nos dice con voz misteriosa
De nardo y de rosa
De Luna y de miel
Que es grande el amor de la tierra
Que es triste la ausencia
Que deja el ayer
Iedereen Keert Terug
Iedereen keert terug naar de aarde waar ze geboren zijn
Naar de onvergelijkelijke betovering van hun Zon
Iedereen keert terug naar de hoek waar ze leefden
Waar misschien meer dan één liefde bloeide
Onder de eenzame boom van het verleden
Hoe vaak dromen we niet weg
Iedereen keert terug via de weg van herinneringen
Maar de tijd van de liefde komt niet meer terug
De lucht die in zijn handen brengt
De bloem van het verleden, zijn geur van gisteren
Zegt ons heel zachtjes in ons oor
Zijn lied geleerd van de avondschemering
Zegt ons met een mysterieuze stem
Van nardus en rozen
Van Maan en honing
Dat de liefde van de aarde groot is
Dat de afwezigheid treurig is
Die het verleden achterlaat