Teresina
Ei, você me deixa tonto, zonzo
Quase como um louco de encantamento
Eu desanoiteço no seu todo de mulher
No verde dos seus olhos de menina
Seu olhar de querubina faz o sol me esquentar
E quando é noite a lua nina Teresina
Que desatina até o sol raiar
De manhã eu olho prá Timom
E sinto um gosto bom de Parnaíba a desaguar
Então eu choro transbordantemente
De alegre enchente no meu coração
São dois veios vivos como as águas claras
Desse Parnaíba que não volta mais
Apenas olho minha Teresina
Como quem delira na beira do cais
Teresina
Hé, je maakt me dizzy, verward
Bijna als een gek van betovering
Ik word weer wakker in jouw vrouwelijkheid
In de groene van je meisjesogen
Jouw blik als een cherub laat de zon me verwarmen
En als het nacht is, wiegt de maan Teresina
Die de boel op hol brengt tot de zon weer opkomt
In de ochtend kijk ik naar Timom
En voel een fijne smaak van Parnaíba die uitmondt
Dan huil ik overvloedig
Van blije overstroming in mijn hart
Het zijn twee levendige stromen als het heldere water
Van die Parnaíba die niet meer terugkomt
Ik kijk gewoon naar mijn Teresina
Als iemand die in vervoering is aan de kade
Escrita por: José Rodrigues / Raimundo Aurélio