395px

Toen We Koningen Waren

Quique González

Cuando Éramos Reyes

Corrimos por Madrid, detrás de algún balón
bebimos en los bares hasta ver el sol.
Quemamos el motor, volvieron a crujir
las vías de trenes.

Besamos a traición, aquella Marilyn
con aire trasnochado de Brigitte Bardot.
Nos fuimos a dormir, intacto el corazón
y no perdimos nada.

Y no perdimos nada
Porque lo sellamos todo a pie de aquella cala,
incluso nuestras diferencias congeniaban
Como dos gotas de agua, de agua...

Cuando éramos reyes...

El arte de vivir detrás de una canción,
dos chicas calentándonos la habitación
y de repente oí "hey" suban al avión
y no hubo más remedio.

Y no se muevan de su asiento
que ahora es tiempo para disfrutar el vuelo
con palomas enganchadas a los dedos
bordeábamos el mar, el mar

Cuando éramos reyes...

Cada momento vivido,
cada maleta cerrada,
cada uno de mis amigos
me esperan en la antesala.
A pie de cualquier camino,
al filo de la mañana,
Un corazón encendido
da vida y luz al alba, al alba.

Cada uno de mis amigos,
cuando éramos reyes
Cada uno de mis amigos,
Cuando éramos reyes…

Toen We Koningen Waren

We renden door Madrid, achter een bal aan
we dronken in de kroegen tot de zon opkwam.
We stookten de motor op, de sporen kraakten weer
van de treinen.

We kusten stiekem, die Marilyn
met een vermoeide uitstraling van Brigitte Bardot.
We gingen slapen, ons hart nog heel
en we verloren niets.

En we verloren niets
Want we verzegelden alles aan de voet van die baai,
zelfs onze verschillen konden het goed met elkaar vinden
Als twee druppels water, van water...

Toen we koningen waren...

De kunst van het leven achter een lied,
twee meiden die de kamer opwarmden
en ineens hoorde ik "hey" stap aan boord van het vliegtuig
en er was geen andere keuze.

En blijf zitten waar je zit
want het is tijd om van de vlucht te genieten
met duiven aan onze vingers
vonden we de rand van de zee, de zee

Toen we koningen waren...

Elk moment dat we leefden,
elke koffer die werd gesloten,
iedereen van mijn vrienden
wacht op me in de wachtruimte.
Aan de voet van elke weg,
op de rand van de ochtend,
Een brandend hart
geeft leven en licht aan de dageraad, de dageraad.

Iedereen van mijn vrienden,
toen we koningen waren
Iedereen van mijn vrienden,
Toen we koningen waren...

Escrita por: Quique González