Lucy Gray (part 1)
Oft I had heard of Lucy Gray
And when I crossed the wild
I chanced to see the break of day
The solitary child
No mate, no comrade, Lucy knew
She dwelt where none abide
The sweetest thing that ever grew
Upon the mountainside
You yet may spy the fawn at play
The hare among the green
But the sweet face of Lucy Gray
Will never more be seen
Tonight will be a stormy night
You, to the town, must go
And take a lantern, child, to light
Your mother through the snow
That, Father, will I gladly do
'Tis scarcely afternoon
The village clock has just struck two
And yonder is the Moon
At this, the Father turned his hook
To kindling for the day
He plied his work and Lucy took
The lantern on her way
As carefree as a mountain doe
A fresh new path, she broke
Her feet dispersed the powdery snow
That rose up just like smoke
Lucy Gray (deel 1)
Vaak had ik gehoord van Lucy Gray
En toen ik het wilde land overstak
Zag ik toevallig de dageraad
Het eenzame kind
Geen maat, geen kameraad, dat wist Lucy
Ze woonde waar niemand verblijft
Het zoetste dat ooit groeide
Aan de berghelling
Je kunt nog de faun zien spelen
De haas tussen het groen
Maar het lieve gezicht van Lucy Gray
Zal nooit meer te zien zijn
Vanavond wordt het een stormachtige nacht
Jij, naar de stad, moet gaan
En neem een lantaarn mee, kind, om te verlichten
Je moeder door de sneeuw
Dat, Vader, zal ik graag doen
Het is nauwelijks middag
De dorpsklok heeft net twee geslagen
En daar is de Maan
Hierop draaide de Vader zijn haak
Tot brandstof voor de dag
Hij werkte verder en Lucy nam
De lantaarn mee op haar pad
Zo zorgeloos als een berghinde
Broke ze een nieuwe weg
Haar voeten verstrooiden de poederige sneeuw
Die opsteeg als rook
Escrita por: William Wordsworth