Homem Na Estrada
Um homem na estrada recomeça sua vida
Sua finalidade: A sua liberdade
Que foi perdida, subtraída
E quer provar a si mesmo que realmente mudou
Que se recuperou e quer viver em paz
Não olhar para trás, dizer ao crime: Nunca mais
Pois sua infância não foi um mar de rosas, não
Na FEBEM, lembranças dolorosas, então
Sim, ganhar dinheiro, ficar rico, enfim
Muitos morreram sim, sonhando alto assim
Me digam quem é feliz, quem não se desespera
Vendo nascer seu filho no berço da miséria
Um lugar onde só tinham como atração
O bar e o candomblé pra se tomar a bênção
Esse é o palco da história que por mim será contada
Um homem na estrada
Equilibrado num barranco, um cômodo mal acabado e sujo
Porém, seu único lar, seu bem e seu refúgio
Um cheiro horrível de esgoto no quintal
Por cima ou por baixo, se chover será fatal
Um pedaço do inferno, aqui é onde eu estou
Até o IBGE passou aqui e nunca mais voltou
Numerou os barracos, fez uma pá de perguntas
Logo depois esqueceram, filha da puta!
Acharam uma mina morta e estuprada
Deviam estar com muita raiva (mano, quanta paulada)
Estava irreconhecível, o rosto desfigurado
Deu meia noite e o corpo ainda estava lá
Coberto com lençol, ressecado pelo Sol, jogado
O IML estava só dez horas atrasado
Sim, ganhar dinheiro, ficar rico, enfim
Quero que meu filho nem se lembre daqui
Tenha uma vida segura, não quero que ele cresça
Com um oitão na cintura e uma PT na cabeça
E o resto da madrugada sem dormir, ele pensa
O que fazer para sair dessa situação?
Desempregado então, com má reputação
Viveu na detenção, ninguém confia não
E a vida desse homem para sempre foi danificada
Um homem na estrada
Um homem na estrada
Amanhece mais um dia e tudo é exatamente igual
Calor insuportável, 28 graus
Faltou água, já é rotina, monotonia
Não tem prazo pra voltar, há!
Já fazem cinco dias
São dez horas, a rua está agitada
Uma ambulância foi chamada com extrema urgência
Loucura, violência, exagerado
Estourou a própria mãe, estava embriagado
Mas bem antes da ressaca ele foi julgado
Arrastado pela rua o pobre do elemento
Um inevitável linchamento, imaginem só
Ele ficou bem feio, não tiveram dó
Os ricos fazem campanha contra as drogas
E falam sobre o poder destrutivo dela
Por outro lado promovem e ganham muito dinheiro
Com o álcool que é vendido na favela
Empapuçado ele sai, vai dar um rolê
Não acredita no que vê, não daquela maneira
Crianças, gatos, cachorros disputam palmo a palmo
Seu café da manhã na lateral da feira
Molecada sem futuro, eu já consigo ver
Só vão na escola pra comer, apenas nada mais
Como é que vão aprender sem incentivo de alguém
Sem orgulho e sem respeito, sem saúde e sem paz
Um mano meu tava ganhando um dinheiro
Tinha comprado um carro, até Rolex tinha
Foi fuzilado a queima roupa no colégio
Abastecendo a playboyzada de farinha
Ficou famoso, virou notícia
Rendeu dinheiro aos jornais, ham
Cartaz à policia
Vinte anos de idade, alcançou os primeiros lugares
Superstar do notícias populares
Uma semana depois chegou o crack
Gente rica por trás, diretoria
Aqui, periferia, miséria de sobra
Um salário por dia garante a mão-de-obra
A clientela tem grana e compra bem
Tudo em casa, costa quente de sócio
A playboyzada muito louca até os ossos
Vender droga por aqui, grande negócio
Sim, ganhar dinheiro ficar rico enfim
Quero um futuro melhor, não quero morrer assim
Num necrotério qualquer, um indigente sem nome e sem nada
O homem na estrada
Assaltos na redondeza levantaram suspeitas
Logo acusaram a favela para variar
E o boato que corre é que esse homem está
Com o seu nome lá na lista dos suspeitos, pregada na parede do bar
A noite chega e o clima estranho no ar
E ele sem desconfiar de nada, vai dormir tranquilamente
Mas na calada caguetaram seus antecedentes
Como se fosse uma doença incurável
No seu braço a tatuagem, DVC, uma passagem, 157 na lei
No seu lado não tem mais ninguém
A Justiça Criminal é implacável
Tiram sua liberdade, família e moral
Mesmo longe do sistema carcerário
Te chamarão para sempre de ex-presidiário
Não confio na polícia, raça do caralho!!!
Se eles me acham baleado na calçada
Chutam minha cara e cospem em mim é
Eu sangraria até a morte (já era, um abraço)
Por isso a minha segurança eu mesmo faço
É madrugada, parece estar tudo normal
Mas esse homem desperta, pressentindo o mal
Muito cachorro latindo ele acorda ouvindo
Barulho de carro e passos no quintal
A vizinhança está calada e insegura
Premeditando o final que já conhecem bem
Na madrugada da favela não existem leis
Talvez a lei do silêncio, a lei do cão talvez
Vão invadir o seu barraco, é a polícia
Vieram pra arregaçar, cheios de ódio e malícia
Filhos da puta, comedores de carniça
Já deram minha sentença e eu nem tava na treta
Não são poucos e já vieram muito loucos
Matar na crocodilagem, não vão perder viagem
Quinze caras lá fora, diversos calibres
E eu apenas com uma treze tiros automática
Sou eu mesmo e eu, meu Deus e o meu orixá
No primeiro barulho, eu vou atirar
Se eles me pegam, meu filho fica sem ninguém
E o que eles querem: Mais um pretinho na FEBEM
Sim, ganhar dinheiro ficar rico enfim
A gente sonha a vida inteira e só acorda no fim
Minha verdade foi outra, não dá mais tempo pra nada
Bang! Bang! Bang!
Homem mulato aparentando
Entre vinte e cinco e trinta anos
É encontrado morto na estrada do
M'Boi Mirim sem número
Tudo indica ter sido acerto de contas entre quadrilhas rivais
Segundo a polícia, a vítima tinha vasta ficha criminal
Man op de Weg
Een man op de weg begint zijn leven weer opnieuw
Zijn doel: zijn vrijheid
Die verloren was, afgenomen
En hij wil zichzelf bewijzen dat hij echt veranderd is
Dat hij hersteld is en in vrede wil leven
Niet terugkijken, de criminaliteit zeggen: Nooit meer
Zijn kindertijd was geen rozengeur en maneschijn, nee
Bij de FEBEM, pijnlijke herinneringen, toen
Ja, geld verdienen, rijk worden, eindelijk
Velen zijn gestorven, ja, zo hoog dromend
Vertel me wie gelukkig is, wie niet wanhopig is
Als hij zijn kind ziet geboren worden in de wieg van ellende
Een plek waar de enige aantrekkingskracht
De kroeg en candomblé was om de zegen te ontvangen
Dit is het podium van het verhaal dat ik ga vertellen
Een man op de weg
In balans op een helling, een rommelige en vuile kamer
Toch, zijn enige thuis, zijn goed en zijn toevluchtsoord
Een vreselijke geur van riool in de tuin
Boven of beneden, als het regent is het fataal
Een stukje van de hel, hier is waar ik ben
Zelfs het CBS is hier geweest en nooit meer teruggekomen
Telde de hutten, stelde talloze vragen
Maar al snel vergeten, klootzakken!
Ze vonden een dode en verkrachte vrouw
Ze moeten echt veel woede hebben gehad (mannen, wat een opknapwerk)
Hij was niet te herkennen, zijn gezicht verminkt
Het middernacht en het lichaam lag nog steeds daar
Bedekt met een laken, door de zon verbrand, weggegooid
Het NFI was maar tien uur te laat
Ja, geld verdienen, rijk worden, eindelijk
Ik wil niet dat mijn kind hier ooit aan denkt
Een veilig leven, ik wil niet dat hij opgroeit
Met een pistool op zijn heup en een wapen op zijn hoofd
En de rest van de nacht zonder slaap, hij denkt
Wat te doen om uit deze situatie te komen?
Werkloos dus, met een slechte reputatie
Hij leefde in de detentie, niemand vertrouwt hem
En het leven van deze man is voor altijd beschadigd
Een man op de weg
Een man op de weg
De zon komt op, weer een dag en alles is precies hetzelfde
Ondraaglijke hitte, 28 graden
Geen water, al routine, eentonigheid
Geen deadline om terug te keren, ah!
Het is al vijf dagen
Het is tien uur, de straat is druk
Een ambulance is met grote urgentie gebeld
Gekte, geweld, overdreven
Zijn eigen moeder blies het af, was dronken
Maar nog voor de kater werd hij berecht
De arme kerel werd de straat op gesleept
Een onvermijdelijke lynchpartij, stel je voor
Hij ziet er slecht uit, ze hadden geen medelijden
De rijken voeren campagne tegen drugs
En praten over de vernietigende kracht ervan
Aan de andere kant promoten ze het en verdienen ze veel geld
Met de alcohol die in de favela wordt verkocht
Verdoofd gaat hij een rondje maken
Hij gelooft niet wat hij ziet, niet op die manier
Kinderen, katten, honden vechten om centimeter voor centimeter
Hun ontbijt aan de zijkant van de markt
Jongeren zonder toekomst, ik kan het al zien
Ze gaan alleen naar school om te eten, verder niets meer
Hoe kunnen ze leren zonder de steun van iemand
Zonder trots en zonder respect, zonder gezondheid en zonder vrede
Een maat van me verdiende een hoop geld
Had een auto gekocht, zelfs een Rolex
Hij werd op point blank afstand in de klas neergeschoten
Voeding voor de rijke kinderen met drugs
Hij werd beroemd, werd het nieuws
Leverde geld op voor de kranten, hmm
Een poster voor de politie
Twintig jaar oud, bereikte de eerste plekken
Superstar van populaire nieuws
Een week later kwam de crack
Rijke mensen erachter, het management
Hier, de periferie, ellende in overvloed
Een salaris per dag garandeert de arbeidskrachten
De klanten hebben geld en kopen goed
Alles thuis, een warme rug van een partner
De rijke kinderen helemaal los tot op het bot
Drugs verkopen hier, een grote business
Ja, geld verdienen, rijk worden, eindelijk
Ik wil een betere toekomst, ik wil niet zo sterven
In een of ander lijkenhuis, een naamloze en nietswaardige
De man op de weg
Overvallen in de buurt wekten argwaan
Al snel beschuldigden ze de favela, zoals gewoonlijk
En het gerucht dat rondging is dat deze man is
Met zijn naam op de lijst van verdachte, opgehangen aan de muur van de kroeg
De nacht komt en de sfeer is vreemd in de lucht
En hij, niets vermoedend, gaat rustig slapen
Maar in het geheim hebben ze zijn verleden aangekaart
Alsof het een ongeneeslijke ziekte was
Op zijn arm de tatoeage, DVC, een verleden, 157 in de wet
Aan zijn zijde is er niemand meer
De Criminale Justitie is onverbiddelijk
Ze ontnemen je vrijheid, gezin en moraal
Zelfs ver van het gevangenissysteem
Zullen ze je altijd ex-gevangene noemen
Ik vertrouw de politie niet, een stel klootzakken!!!
Als ze me bullet-riddled op de stoep vinden
Trappen ze in mijn gezicht en spugen ze op me, ja
Ik zou sterven van het bloeden (was het maar, een knuffel)
Daarom zorg ik zelf voor mijn veiligheid
Het is middernacht, alles lijkt normaal
Maar deze man wordt wakker, voelt het kwaad
Veel honden blaffen, hij wordt wakker van het geluid
Geluid van een auto en stappen in de tuin
De buren zijn stil en onzeker
Premeditatie van het einde dat ze goed kennen
In de nacht van de favela zijn er geen wetten
Misschien de wet van de stilte, de wet van de hond misschien
Ze gaan zijn hut binnenvallen, het is de politie
Ze komen om te verwoesten, vol haat en boosheid
Klootzakken, vleeseters
Ze hebben mijn vonnis al gegeven en ik was niet eens in de ruzie
Er zijn er niet weinig en ze zijn al redelijk gek
Doden in de schaduw, ze gaan geen reis verliezen
Vijftien mannen daar buiten, verschillende kalibers
En ik met alleen een automatische dertien schoten
Ik, ikzelf en mijn God en mijn orixá
Bij het eerste geluid, ga ik schieten
Als ze me pakken, blijft mijn kind zonder niemand
En wat ze willen: Nog een jongeman in de FEBEM
Ja, geld verdienen, rijk worden, eindelijk
We dromen ons leven lang en worden pas aan het eind wakker
Mijn waarheid was anders, er is geen tijd meer voor niets
Bang! Bang! Bang!
Een gemengd man uiterlijk
Tussen vijfentwintig en dertig jaar
Wordt dood gevonden op de weg van
M'Boi Mirim zonder nummer
Alles wijst erop dat het een afrekening was tussen rivaliserende bendes
Volgens de politie had het slachtoffer een uitgebreid crimineel verleden