Come Mai
Le notti non finiscono
a un boto a Suiso,
a nemo tuti in compagnia
in xona industriale,
a consumare i freni a man
a butar xò i muretti
sperando che non riva a Polisia;
Xè inutile scapare via
parchè i te core drio
seguiti fino all'alba e poi
teo mete 'tel dedrio,
me sento un fià le man ligà,
sto giro i me gà ciapà
me sa che vò finirla dentro là
Rit: e tuti su pal muro, con tute 'e man alsà
a ghemo dito in coro
va in figa de to mar
una sfilsa de besteme
na grande eresia
a tolemo su el Gareli
e tuti scapa…
xio can ma varda qua parchè nol parte pì
giorni interni a elabolarlo
e deso nol va pì
dime come mai ma xio can
parchè nol parte pì
gò cambià anca a marmita
ma nol me parte pì
Se vien saverlo me papà
che i me gà meso via,
mi ghe gavevo dito che
naxevo da me xia
stavolta si che so finio
me tocarà scapare via
me sento sa na verga 'tel dedrio
Rit: e tuti su pal muro…
Waarom Niet
De nachten eindigen niet
met een klap in Suiso,
met niemand in gezelschap
in een industriële zone,
met de remmen die versleten zijn
tegen de muurtjes aan,
hopend dat de politie niet komt;
Het heeft geen zin om weg te rennen
want je hart volgt je nog steeds
tot de ochtend en dan
zet je het weer opzij,
ik voel me een beetje met mijn handen gebonden,
ze hebben me deze keer te pakken genomen,
ik heb het gevoel dat ik daarbinnen eindig.
Refrein: en allemaal tegen de muur, met onze handen omhoog
we hebben het in koor gezegd
verdomme je moeder
een rij van vloeken
een grote ketterij
we tillen de Gareli op
en iedereen vlucht...
ik weet niet waarom, kijk hier, want het gaat niet meer verder
dagen lang om het te verwerken
en nu gaat het niet meer verder
zeg me waarom, maar ik weet niet waarom
want het gaat niet meer verder
ik heb zelfs de pan veranderd
maar het werkt niet meer.
Als mijn vader het zou weten
want hij heeft me weggestuurd,
ik had hem gezegd dat
ik van mezelf zou zijn.
Deze keer is het echt voorbij,
ik moet wegvluchten.
Ik voel me als een staaf achterin.
Refrein: en allemaal tegen de muur...