395px

El Tiempo Es Así

Raimon

Lo Temps És Tal

Lo temps és tal que tot animal brut
requer amor, cascun trobant son par:
lo cervo brau sent en lo bosc bramar
e son fer bram per dolç cant és tengut;
agrons e corbs han melodia tanta
que llur semblant, delitant, enamora.
Lo rossinyol de tal cas s'entrenyora,
si lo seu cant sa enamorada espanta.
E doncs, si em dolc, lo dolre m'és degut
com veig amats menys de poder amar
e lo grosser per apte veig passar:
amor lo fa ésser no conegut.
E d'açò em ve piadosa complanta
com desamor eixorba ma senyora,
no coneixent lo servent qui l'adora,
ne vol pensar qual és s'amor ne quanta.
No com aquell qui son bé ha perdut,
metent a risc si poria guanyar,
he vós amat que em volguésseu amar:
deliberat no só en amor vengut.
Tot nuu me trop, vestit de grossa manta:
ma voluntat, amor la té en penyora
e ço de què mon cor se adolora
és com no veu ma fretura, que és tanta.
Llir entre cards, ab milans caç la ganta
i ab lo branxet la llebre corredora:
assats al món cascuna és vividora
e mon pit flac lo passi de Rams canta.

El Tiempo Es Así

El tiempo es tal que todo animal sucio
necesita amor, cada uno encontrando su par:
el ciervo brama en el bosque
y su bramido es considerado dulce canto;
los grillos y cuervos tienen tanta melodía
que su semejanza, deleitando, enamora.
El ruiseñor se asusta en tales casos,
si su canto asusta a su amada.
Y así, si me duele, el dolor me es debido
al ver amados menos de lo que puedo amar
y veo pasar al más grosero por apto:
el amor lo hace ser desconocido.
Y de esto me compadezco piadosamente
como el desamor despoja a mi señora,
sin conocer al sirviente que la adora,
no quiere pensar cuál es su amor ni cuánto.
No como aquel que ha perdido su bien,
arriesgando si podría ganar,
he vosotros amados que quisierais amarme:
deliberadamente no estoy enamorado.
Totalmente desnudo me encuentro, cubierto con gruesa manta:
mi voluntad, el amor la tiene en prenda
y lo que hace que mi corazón se entristezca
es que no ve mi sufrimiento, que es tanto.
Lirios entre espinas, con milanos cazando la garganta
y con el zorzal la liebre corredora:
asados en el mundo cada uno es sobreviviente
y mi pecho débil canta el paso de Rams.

Escrita por: Ausiàs March / Raimon