395px

Una Pequeña Gotita de Tiempo

Rainhard Fendrich

A Winzig Klaner Tropfen Zeit

A winzig klaner Tropfen Zeit

Wir sollten was gemeinsam hab'n
mit irgend'm fremden Gott
der zornig und gerecht alles bestimmt
Es is a Geist tief in uns drin
viel stärker als der Tod
der uns die Schwäche und die Nacktheit nimmt
wir haben alles in der Hand
des G'fühl is wunderbar
und glauben uns unwahrscheinlich wesentlich
Doch jeder Blick nach oben macht uns immer wieder klar
als Herrscher san ma ziemlich lächerlich
In ana Nacht unsagbar groß
schwebt irgendwo bedeutungslos
a winzig klaner Tropfen Zeit
verdampft in der Unendlichkeit
a Funken Leben der verlischt
und die Vergänglichkeit verwischt
was scheinbar groß und mächhtig war
Was kummt danach was war davor
A Fels der das Meer zerreißt mit seiner ganzen Kraft
in an scho endlos lang dauernden Streit
I greif an ängstlich an und gspür' auf amal unverhofft
an ganz an klana Hauch von Ewigkeit
Der Wind reißt ma den Atem weg
als hätt' i nix zum sag'n
und müassat einfach schweigend resignier'n
I schrei so laut i kann
weil kampflos gib i mi net gschlag'n
und was i bin verurteilt zum verlier'n
in ana Nacht unsagbar groß
schwebt irgendwo bedeutungslos
a winzig klaner Tropfen Zeit
verdampft in der Unendlichkeit
A Funken Leben der verlischt
und die Vergänglichkeit verwischt
Was scheinbar groß und mächtig war
was kommt danach was war davor

Una Pequeña Gotita de Tiempo

Una pequeña gotita de tiempo

Deberíamos tener algo en común
con algún dios extraño
que enojado y justo lo determina todo
Hay un espíritu profundo dentro de nosotros
mucho más fuerte que la muerte
que nos quita la debilidad y la desnudez
tenemos todo en nuestras manos
el sentimiento es maravilloso
y nos creemos increíblemente importantes
Pero cada mirada hacia arriba nos hace darnos cuenta una y otra vez
de lo ridículos que somos como gobernantes
En una noche increíblemente grande
flota en algún lugar sin importancia
una pequeña gotita de tiempo
se evapora en la infinitud
una chispa de vida que se apaga
y la transitoriedad borra
lo que aparentemente era grande y poderoso
¿Qué viene después, qué había antes?
Una roca que rompe el mar con toda su fuerza
en una lucha que parece interminable
Ataco con miedo y de repente siento
un pequeño susurro de eternidad
El viento me quita el aliento
como si no tuviera nada que decir
y simplemente tuviera que resignarme en silencio
Grito tan fuerte como puedo
porque no me rindo sin luchar
y lo que soy está condenado a perder
En una noche increíblemente grande
flota en algún lugar sin importancia
una pequeña gotita de tiempo
se evapora en la infinitud
Una chispa de vida que se apaga
y la transitoriedad borra
lo que aparentemente era grande y poderoso
¿Qué viene después, qué había antes

Escrita por: