Eva Luna
Cuéntame alguna historia
Que sangre en tu memoria
Y en tu corazón
Eva Luna tienes la verdad
Que el mundo te implora
Esa que con el aire
Suele llegar la tarde
Desde algún lugar
Y remonta el tiempo hasta el final
Y lo vuelve carne
Donde va tu amor de viento y luz
Donde van tus alas
Que ángel de cristal parió en tu voz
Verbos y nostalgias
Y es una luz tu espera
Derramada en las mañanas
Cuéntame un cuento antiguo
Que me hable de caminos
De algún reino azul
De un abrazo tibio en la estación
De un tren provinciano
No hay sombra que entristezca
El son que hay en tus penas
No hay ningún dolor
Y ese beso antiguo y redentor
Va a dar a tu puerta
Eva Luna
Vertel me een verhaal
Dat in je geheugen bloedt
En in je hart
Eva Luna, jij hebt de waarheid
Die de wereld je vraagt
Die met de lucht
De middag laat komen
Van ergens vandaan
En de tijd terugbrengt tot het einde
En het weer vlees maakt
Waarheen gaat je liefde van wind en licht
Waarheen gaan je vleugels
Die engel van glas die in je stem geboren werd
Werkwoorden en nostalgieën
En jouw wachten is een licht
Dat zich verspreidt in de ochtenden
Vertel me een oud verhaal
Dat me spreekt over wegen
Van een blauw koninkrijk
Van een warme omhelzing op het station
Van een provinciale trein
Er is geen schaduw die treurig maakt
De klank die in je verdriet is
Er is geen pijn
En die oude en verlossende kus
Zal aan je deur komen