Weit Weg
Niemand kann das Bild beschreiben
Gegen seine Fensterscheibe
Hat er das Gesicht gepresst
Und hofft, dass sie das Licht anlässt
Ohne Kleid sah er sie nie
Die Herrin seiner Fantasie
Er nimmt die Gläser vom Gesicht
Singt zitternd eine Melodie
Der Raum wird sich mit Mondlicht füllen
Lässt sie fallen, alle Hüllen
Der Anblick ist ihm sehr gewogen
Spannt seine Fantasie zum Bogen
Der Atem stockt, das Herz schlägt wild
Malt seine Farben in ihr Bild
Steht er da am Fensterrand
Mit einer Sonne in der Hand
Ganz nah
So weit weg von hier
So nah
Weit, weit weg von dir
Ganz nah
So weit weg sind wir
So nah
Weit, weit weg von mir
Wieder ist es Mitternacht
Ich stehle uns das Licht der Sonne
Weil es immer dunkel ist
Wenn der Mond die Sterne küsst
Ganz nah
So nah
Ganz nah
So weit weg von hier
So nah
Weit, weit weg von dir
Ganz nah
So weit weg sind wir
So nah
Weit, weit weg von mir
Ver weg
Niemand kan het beeld beschrijven
Tegen zijn raam
Heeft hij zijn gezicht gedrukt
En hoopt dat ze het licht aan laat
Hij zag haar nooit zonder jurk
De meesteres van zijn fantasie
Hij haalt de bril van zijn gezicht
Zingt een trillende melodie
De kamer zal zich vullen met maanlicht
Laat ze vallen, alle dekens
Het zicht is hem zeer gunstig
Rekt zijn verbeelding uit tot de boog
De adem stokt, het hart klopt wild
Schildert zijn kleuren in haar schilderij
Staat hij daar aan de rand van het raam?
Met een zon in de hand
Heel dichtbij
Zo ver weg van hier
Zo dichtbij
Ver, ver weg van jou
Heel dichtbij
We zijn zo ver weg
Zo dichtbij
Ver, ver weg van mij
Het is weer middernacht
Ik steel het licht van de zon
Omdat het altijd donker is
Als de maan de sterren kust
Heel dichtbij
Zo dichtbij
Heel dichtbij
Zo ver weg van hier
Zo dichtbij
Ver, ver weg van jou
Heel dichtbij
We zijn zo ver weg
Zo dichtbij
Ver, ver weg van mij