Eiland van weleer
De wind speelt hier nog altijd door dezelfde bomen
Door hetzelfde gras, droogt dezelfde natte was
Aan de lijntjes in de tuinen van dezelfde mensen
Alleen wat ouder misschien
Nog steeds kan ik het topje van de kerktoren zien
Achter de duinen op dit eiland van weleer
De zee beukt nog steeds tegen dezelfde dijken
En dezelfde hoge eiken staan verloren als vroeger
Als een groepje oude mannen in de kou
De lucht is even grauw
En ook de meeuwen zeilen over land en water als toen
Boven 't dorpje dat verscholen ligt in 't groen
De wind speelt hier nog altijd door dezelfde bomen
Door hetzelfde graan, door dezelfde laan
Die waait over het huis met dezelfde mensen
Alleen wat ouder misschien
Ze zouden geloof ik blij zijn om me terug te zien
Alleen de kinderen kennen me niet meer
Isla del ayer
El viento sigue soplando entre los mismos árboles
A través de la misma hierba, secando la misma ropa mojada
En los tendederos de los jardines de la misma gente
Quizás un poco más viejos
Todavía puedo ver la punta de la torre de la iglesia
Detrás de las dunas en esta isla del ayer
El mar sigue golpeando contra los mismos diques
Y los mismos altos robles están tan perdidos como antes
Como un grupo de viejos hombres en el frío
El cielo está igual de gris
Y las gaviotas siguen surcando tierra y agua como antes
Sobre el pueblito escondido entre el verde
El viento sigue soplando entre los mismos árboles
A través del mismo grano, por la misma avenida
Que sopla sobre la casa con la misma gente
Quizás un poco más viejos
Creo que estarían felices de verme de nuevo
Solo los niños ya no me reconocen