Jamming sin fronteras
[Canserbero]
Yeah, Yeah!
Bueno muy buenos días!, Permitame la milonga no quiero incomodarle solo traigo verso y conga
Animo para el camello y que no nos coja el sueño, es otro día bello para hacer real tus sueños
Que todo le salga fino, que siempre encuentre el camino, que no le falte el café con pan y fe a su plan
Que se le resuelvo aquello señora lindo cabello, se solucione lo otro ay amigo suba el rostro!
Aguaje no se acongoje que se le llega, señor colector se le cayo esa moneda de su cartera
Asiento para la embarazada que no le pase nada ya yo me bajo en la siguiente parada ¡Por nada!
Acepto lo que me ofrezca, desde criticas honestas hasta una sonrisa que nada le cuesta!
Que nada le cuesta yeah, yeah!
Que nada le cuesta
[Mcklopedia]
Eh, eh!
Yo solo quiero que el piano hable, que mi voz lo acompañe de forma honesta en esta
Gesta que conecta una juventud que esta inquieta quinta, casa, barrio, motos, bicicleta
Camionetas, metros, plazas, bulevares, bares y también busetas, se levantan con el desayuno
Algunos se acuestan sin la cena de la noche anterior y a quien le molesta indiferencia la peor enfermedad
Que nos infectas si el alma esta muerta y la codicia hambrienta quien cuenta, las penas de un corazón vació
Si el tuyo esta herido te aseguro que lo curo con el mio, mas quiero que tengas claro que el motor de lo que escribo
Es tu cálido tu abrazo cuando siento frió, no todo esta perdido me enseño un hermano mio
Me repite eso mil veces recordando lo que se ha perdido, en la herencia que los hermanos latinos recibimos
Pero yo creo que podemos cambiarlo porque estamos vivos
[Rapsusklei]
Te escribo desde el fondo del faro que enfoca el fuego define
Como el enfermo del folio que informa en frases que afirman el final
Que anda la orilla del cielo como la cima y que afirma ser el poeta que al fon no le desafina
Fue una mulicia un experto en la cuerda floja, soy fiel y leal al texto que lloro y la paradoja es
Que hace ya tiempo que muero sobre una hoja, que vivo sobre una duna y que admira una luna roja
Dime? Como es que se llena un corazón vació, como se vacía un alma dolida por tanto frió
Donde se fueron aquellos buenos momentos, porque ya no se vuelven a vivir bonitos cuentos
Que la luna sonría con su dolor al costado
Y que las estrellas nos guíen por el camino del fondo del prado entre pianos
Palabras hipnotizados en el faro de Alejandria del músico desolado vivo!
Jammen zonder grenzen
[Canserbero]
Ja, ja!
Goedemorgen! Laat me even de show stelen, ik wil je niet ongemakkelijk maken, ik breng alleen een vers en conga.
Laten we de energie erin houden, zodat de slaap ons niet overvalt, het is weer een mooie dag om je dromen waar te maken.
Dat alles goed gaat, dat je altijd de weg vindt, dat je niet zonder koffie, brood en geloof in je plan komt te zitten.
Dat alles opgelost wordt, mevrouw met het mooie haar, dat de rest ook goedkomt, kom op vriend, laat je hoofd omhoog!
Aguaje, laat je niet ontmoedigen, het komt goed, meneer de incassant, die munt viel uit je portemonnee.
Een zitplaats voor de zwangere vrouw, dat er niets met haar gebeurt, ik stap al uit bij de volgende halte, voor niets!
Ik accepteer wat je me biedt, van eerlijke kritiek tot een glimlach die je niets kost!
Het kost je niets, ja, ja!
Het kost je niets.
[Mcklopedia]
Eh, eh!
Ik wil alleen dat de piano spreekt, dat mijn stem het op een eerlijke manier begeleidt in deze
Heldendaad die een onrustige jeugd verbindt, vijfde, huis, buurt, motoren, fietsen.
Vrachtwagens, metro's, pleinen, boulevards, cafés en ook busjes, ze worden wakker met het ontbijt.
Sommigen gaan naar bed zonder het avondeten van de vorige nacht, en wie zich stoort aan onverschilligheid is de ergste ziekte.
Die ons infecteert als de ziel dood is en de hebzucht hongerig, wie telt de zorgen van een leeg hart?
Als die van jou gewond is, verzeker ik je dat ik het met de mijne genees, maar ik wil dat je duidelijk hebt dat de motor van wat ik schrijf
Jouw warme omhelzing is als ik het koud heb, niet alles is verloren, een broer van mij leerde me dat.
Hij herhaalt het duizend keer, herinnerend wat verloren is gegaan, in de erfenis die de Latijnse broeders hebben ontvangen.
Maar ik geloof dat we het kunnen veranderen omdat we leven.
[Rapsusklei]
Ik schrijf je vanuit de diepte van de vuurtoren die het vuur richt,
Zoals de zieke van het blad die in zinnen informeert die het einde bevestigen.
Die aan de rand van de hemel wandelt zoals de top en die beweert de dichter te zijn die de fon niet uit het oog verliest.
Het was een mulicia, een expert op de koord, ik ben trouw en loyaal aan de tekst die ik huil en de paradox is
Dat ik al een tijd doodga op een blad, dat ik leef op een duin en dat ik een rode maan bewonder.
Zeg me? Hoe vul je een leeg hart, hoe leeg je een ziel die pijn heeft door zoveel kou?
Waar zijn die mooie momenten gebleven, waarom worden er geen mooie verhalen meer beleefd?
Laat de maan glimlachen met haar pijn aan de zijkant
En laat de sterren ons leiden op de weg van de diepte van het weiland tussen piano's.
Woorden gehypnotiseerd in de vuurtoren van Alexandrië van de verlaten muzikant, ik leef!