Conversas Que Nunca Tivemos
Eu tenho tanto pra botar pra fora
O peito aperta, a alma chora e a vida na penhora
Recepção já altas horas, eu e uma senhora
Uma demora, o doutor vem me entrega a bomba e vai embora quando tudo estoura
Agora é história, você em coma e me perguntam se eu quero te ver
Só me lembro de responder: Eu vou
Cê tava inconsciente mas posso jurar, te vi se mexer
Quando cheguei no seu ouvido e disse: Eu te perdoo
Quando eu precisei cê não tava comigo
Porra, só eu sei a falta que fez tá do seu lado
Em Minas eu passei anos sonhando em morar contigo
E quando chegou a vez, simplesmente fui rejeitado
Na época eu senti raiva, confesso, muita raiva
A mesma que expresso hoje enquanto você se vai
E o tempo que tudo sabe me mostrou que o que eu levava
Num era raiva, era só vontade de ter um pai
Enquanto escrevo chove, enquanto chove eu choro
Enquanto choro, xingo, Depois que xingo eu oro
Questiono Hórus e o Orum, sina densa que cansa
Difícil aceitar que o que era presença agora é lembrança
Era Natal e nós no hospital
Tipo assistindo um filme sabendo o final
Sem engolir o fim que seu papel levou
Como vou explicar pro Cairo que o Papai Noel pode até vim, quem num vem é o vovô
Conversas que nunca tivemos, e se eu disser que não tá doendo eu tô mentindo
Será que é muito tarde pra contar que me arrependo?
E se eu disser que entendo a distância eu tô fingindo
E digo mais, tudo que eu disser sem você pra ouvir
É equivalente ao que eu não disse com você aqui
Pai, conversas que nunca tivemos
Ou pior, conversas que nunca teremos
É louco que entre todos meus amigos fui dos poucos que teve com o pai
Ainda mais até os 30 e poucos e tem outros que ainda garotos
Sofreram com o oco de um escroto
Que se trombam hoje dão o troco em soco
(Né não?) Eu sei que cê também tava longe do seu
E há questões enraizadas demais no nosso eu
E há bastões que a gente passa pra frente involuntariamente
E quando nota é tarde, um inocente já sofreu
É um labirinto, Teseu! A vida e seus nós
Lembro, cê me deu um livro que peguei pra ler anos após
Aí vem a surpresa num choque agudo
No livro tinha uma carta sua pedindo desculpa por tudo
De escudo, meu ego de escaravelho cabreiro
Fingindo ser graúdo, eu tomo conta do meu sombreiro
Mas miúdo, comprava o mesmo xampu do seu banheiro
Então quando eu lavava meu cabelo eu sentia o seu cheiro
Contudo, houve um deserto, autoestima de inseto
De certo, que alguém ouça numa caixa de mil watts
Meu lamento ao saber que se quiser sua voz por perto
Agora é só através de um áudio antigo do whats
Pai, eu demorei pra dizer que te amo
Já adulto, tava engasgado e quando eu disse fácil num foi
Espero que um dia aí do outro lado me perdoe
E se puder passa num sonho meu qualquer pra dizer oi
Conversas que nunca tivemos, e se eu disser que não tá doendo eu tô mentindo
Será que é muito tarde pra contar que me arrependo?
E se eu disser que entendo a distância eu tô fingindo
E digo mais, tudo que eu disser sem você pra ouvir
É equivalente ao que eu não disse com você aqui
Pai, conversas que nunca tivemos
Ou pior, conversas que nunca teremos
Gesprekken Die We Nooit Hebben Gehad
Ik heb zoveel om te zeggen
Mijn hart knijpt, mijn ziel huilt en het leven is in beslag genomen
Ontvangst al laat in de nacht, ik en een dame
Een vertraging, de dokter komt, geeft me de bom en gaat weg als alles ontploft
Nu is het geschiedenis, jij in coma en ze vragen me of ik je wil zien
Ik herinner me alleen te antwoorden: Ik ga
Je was bewusteloos maar ik kan zweren, ik zag je bewegen
Toen ik bij je oor kwam en zei: Ik vergeef je
Toen ik je nodig had, was je er niet bij
Verdomme, alleen ik weet hoezeer het pijn deed om naast je te zijn
In Minas heb ik jaren gedroomd om bij je te wonen
En toen het mijn beurt was, werd ik gewoon afgewezen
In die tijd voelde ik woede, dat geef ik toe, veel woede
Dezelfde die ik vandaag voel terwijl je weggaat
En de tijd die alles weet, toonde me dat wat ik voelde
Geen woede was, maar gewoon de wens om een vader te hebben
Terwijl ik schrijf regent het, terwijl het regent huil ik
Terwijl ik huil, vloek ik, nadat ik gevloekt heb, bid ik
Ik vraag Hórus en het Orum, een zware bestemming die vermoeit
Moelijk te accepteren dat wat aanwezigheid was, nu herinnering is
Het was Kerst en wij in het ziekenhuis
Alsof we een film kijken en het einde weten
Zonder het einde te kunnen slikken dat jouw rol nam
Hoe ga ik Cairo uitleggen dat de Kerstman misschien komt, maar opa niet
Gesprekken die we nooit hebben gehad, en als ik zeg dat het niet pijn doet, dan lieg ik
Is het te laat om te zeggen dat ik spijt heb?
En als ik zeg dat ik de afstand begrijp, dan doe ik alsof
En ik zeg nog meer, alles wat ik zeg zonder jou om te horen
Is gelijk aan wat ik niet zei met jou hier
Vader, gesprekken die we nooit hebben gehad
Of erger, gesprekken die we nooit zullen hebben
Het is gek dat van al mijn vrienden ik een van de weinigen was die een vader had
Zelfs tot mijn dertig en anderen die nog jongens zijn
Lijden onder het gemis van een klootzak
Die als ze elkaar tegenkomen, terugpakken met een klap
(Nietwaar?) Ik weet dat jij ook ver weg was van de jouwe
En er zijn kwesties die te diep geworteld zijn in onszelf
En er zijn stokken die we onbewust doorgeven
En als je het te laat opmerkt, heeft een onschuldige al geleden
Het is een doolhof, Teseus! Het leven en zijn knopen
Ik herinner me, je gaf me een boek dat ik jaren later las
En dan komt de verrassing in een scherpe schok
In het boek zat een brief van jou waarin je om alles vroeg om vergeving
Met een schild, mijn ego als een schorpioen
Doen alsof ik groot ben, ik zorg voor mijn hoed
Maar klein, kocht ik dezelfde shampoo als die in jouw badkamer
Dus als ik mijn haar waste, rook ik jouw geur
Toch was er een woestijn, zelfvertrouwen van een insect
Zeker, dat iemand het hoort in een doos van duizend watt
Mijn verdriet te weten dat als ik je stem dichtbij wil
Het nu alleen is via een oude audio van Whats
Vader, ik deed er lang over om te zeggen dat ik van je hou
Al volwassen, het zat me dwars en toen ik het zei, was het niet makkelijk
Ik hoop dat je me aan de andere kant ooit vergeeft
En als je kunt, kom dan in een van mijn dromen om hallo te zeggen
Gesprekken die we nooit hebben gehad, en als ik zeg dat het niet pijn doet, dan lieg ik
Is het te laat om te zeggen dat ik spijt heb?
En als ik zeg dat ik de afstand begrijp, dan doe ik alsof
En ik zeg nog meer, alles wat ik zeg zonder jou om te horen
Is gelijk aan wat ik niet zei met jou hier
Vader, gesprekken die we nooit hebben gehad
Of erger, gesprekken die we nooit zullen hebben.