Un Día Más, Un Día Menos
Ves al tiempo robarte otra vez el día
Otro viaje sin rumbo va empezar.
Sigues frente al televisor
Y algo oprime tu corazón
Es que nadie se escapa del dolor.
Que pasara si alguien no salva tu alma
y la lluvia golpea el asfalto gris
y un recuerdo fugaz te hace sonreír.
Por la calle te cruzan ojos vacíos
son los que resignaron su fe en el amor
y sus brazos te rodearan
y sus dientes te clavaran
solo puedes pararte y escapar.
Que pasara si alguien no salva tu alma
y la lluvia golpea el asfalto gris
y un recuerdo fugaz te hace sonreír.
Y a perdidos tesoros te aferraras
aunque nada ganemos mirando atrás.
Y la lluvia golpea el asfalto gris
y un recuerdo fugaz te hace sonreír.
Y a perdidos tesoros te aferraras
aunque nada ganemos mirando atrás.
Een Dag Meer, Een Dag Minder
Zie de tijd je weer een dag afpakken
Weer een reis zonder doel gaat beginnen.
Je zit nog steeds voor de televisie
En iets drukt op je hart
Want niemand ontsnapt aan de pijn.
Wat gebeurt er als niemand je ziel redt
En de regen op het grijze asfalt slaat
En een vluchtige herinnering je laat glimlachen.
Op straat kruisen lege blikken je pad
Dat zijn degenen die hun geloof in de liefde hebben opgegeven
En hun armen omarmen je
En hun tanden bijten in je
Je kunt alleen maar stilstaan en ontsnappen.
Wat gebeurt er als niemand je ziel redt
En de regen op het grijze asfalt slaat
En een vluchtige herinnering je laat glimlachen.
En je zult je vasthouden aan verloren schatten
Ook al winnen we niets door terug te kijken.
En de regen op het grijze asfalt slaat
En een vluchtige herinnering je laat glimlachen.
En je zult je vasthouden aan verloren schatten
Ook al winnen we niets door terug te kijken.