Não Fale Dessa Mulher Perto de Mim
Não falem dessa mulher perto de mim
Não falem pra não lembrar minha dor
Já fui moço já gozei a mocidade
Se me lembro dela me dá saudade
Por ela vivo aos trancos e barrancos
Respeitem ao menos meus cabelos brancos
Ninguém viveu na vida o que eu vivi
Ninguém sofreu na vida o que eu sofri
As lágrimas sentidas dos meus sorrisos francos
Refletem-se hoje em dia nos meus cabelos brancos
E agora em homenagem ao meu fim
Não falem dessa mulher perto de mim (bis)
Ninguém viveu na vida o que eu vivi
Ninguém sofreu na vida o que eu sofri
As lágrimas que semtiram os meus sorrisos francos
Refletem-se hoje em dia nos meus cabelos brancos
E agora em homenagem ao meu fim
Não falem dessa mulher perto de mim (bis)
Praat Niet Over Die Vrouw Bij Mij
Praat niet over die vrouw bij mij
Praat niet om mijn pijn te herinneren
Ik was jong, heb van mijn jeugd genoten
Als ik aan haar denk, voel ik de gemis
Voor haar leef ik met vallen en opstaan
Respecteer in ieder geval mijn grijze haren
Niemand heeft in het leven geleefd zoals ik
Niemand heeft in het leven geleden zoals ik
De tranen die mijn oprechte glimlachen voelden
Weerspiegelen zich tegenwoordig in mijn grijze haren
En nu ter ere van mijn einde
Praat niet over die vrouw bij mij (herhaling)
Niemand heeft in het leven geleefd zoals ik
Niemand heeft in het leven geleden zoals ik
De tranen die mijn oprechte glimlachen voelden
Weerspiegelen zich tegenwoordig in mijn grijze haren
En nu ter ere van mijn einde
Praat niet over die vrouw bij mij (herhaling)
Escrita por: Herivelto Martins