Nostalgia de Otoño (part. De La Rose)
Ya es otoño y las nubes ya empiezan a asomarse
Un clima perfecto solo pa' chingarte
Pero me dejaste solo, ahora solo me queda imaginarte
En medio de la tormenta, y nuestros ojos no pueden encontrarse
Extrañándote, me toco a poca luz
Tú te venías, veía tu espíritu
De tu memoria, vivo en esclavitud
Y me está jodiendo la salud
Aquella noche de entierro ahora es mi ataúd
Pensando si llamarte
Es que necesito tocarme con tu voz
Yo te juro, no te vo'a molestar, es solo un momento
Desde septiembre, buscando lluvia de mayo
Ya no tengo ese totito pa' caerle como un rayo
Una vez te tuve, ahora brego con tu ausencia
Con otras, se me para cuando mi mente te piensa
El sudor que compartimo' fue un océano
No me diga' que tú me extraña', pa, compruébalo
Lo que sentiste conmigo no fue de friendzone
No creo que es buena idea que nos veamo', no
Tu olor aún me persigue en la piel
Te siento cerca, no necesito el cel
Pa' verte chingarme, pa' eso Alzheimer tiene que darme
La culpabilidad me explota, Oppenheimer
Desnuda, buscándote en las sábana'
No paro de pensar en cuando tú me hacía' la-la-la
Allá abajo, un aguacero que no acaba
Eso no era el Play, pero con tus dedo' jugaba'
Desde el Morro hasta Cabo
Eso rojo ahí abajo, nos lo poníamo'
Insaciable' como nosotro', no creo que hayan
No te vaya' (no)
Extrañándote, me toco a poca luz (a poca luz, ah-ah)
Tú te venías, veía tu espíritu
De tu memoria, vivo en esclavitud (de tu memoria)
Y me está jodiendo la salud (ya me está jodiendo)
Aquella noche de entierro (de entierro), ahora, baby, es mi ataúd (ahora es mi ataúd, oh)
Pensando si llamarte
Es que necesito tocarme con tu voz
Yo te juro, no te vo'a molestar, es solo un momento
Herfst Nostalgie (ft. De La Rose)
Het is al herfst en de wolken komen al tevoorschijn
Een perfecte sfeer alleen om je te fucken
Maar je liet me alleen, nu blijft alleen de verbeelding over
Tussen de storm, en onze ogen kunnen elkaar niet vinden
Ik mis je, ik raak mezelf aan bij weinig licht
Jij kwam altijd, ik zag je geest
Van jouw herinnering, leef ik in slavernij
En het verpest mijn gezondheid
Die nacht van de begrafenis is nu mijn kist
Denken of ik je moet bellen
Ik moet me met jouw stem aanraken
Ik zweer het je, ik ga je niet lastigvallen, het is maar een moment
Sinds september, op zoek naar mei regen
Ik heb die kick niet meer om als een bliksem in te slaan
Eens had ik je, nu worstel ik met jouw afwezigheid
Met anderen, stopt het als ik aan jou denk
Het zweet dat we deelden was een oceaan
Zeg niet dat je me mist, kom op, bewijs het
Wat je met mij voelde was geen friendzone
Ik denk niet dat het een goed idee is om elkaar te zien, nee
Je geur achtervolgt me nog op mijn huid
Ik voel je dichtbij, ik heb de telefoon niet nodig
Om je te neuken, daarvoor moet Alzheimer me overkomen
De schuldgevoelens exploderen, Oppenheimer
Naakt, jou zoekend in de lakens
Ik kan niet stoppen met denken aan wanneer jij la-la-la voor me deed
Daar beneden, een regenbui die niet eindigt
Dat was geen spel, maar met jouw vingers speelde ik
Van Morro tot Cabo
Dat rode daar beneden, dat droegen we
Onverzadigbaar zoals wij, ik geloof niet dat er anderen zijn
Ga niet weg (nee)
Ik mis je, ik raak mezelf aan bij weinig licht (bij weinig licht, ah-ah)
Jij kwam altijd, ik zag je geest
Van jouw herinnering, leef ik in slavernij (van jouw herinnering)
En het verpest mijn gezondheid (het verpest al)
Die nacht van de begrafenis (van de begrafenis), nu, schat, is mijn kist (nu is mijn kist, oh)
Denken of ik je moet bellen
Ik moet me met jouw stem aanraken
Ik zweer het je, ik ga je niet lastigvallen, het is maar een moment
Escrita por: Rauw Alejandro, De La Rose