Empty
She lifts her skirt up to her knees
Walks through the garden rows with her bare feet, laughing
I never learned to count my blessings
I choose instead to dwell in my disasters
Walk on down the hill
Through the grass grown tall and brown
And still it's hard somehow to let go of my pain
On past the busted back
Of that old and rusted Cadillac
That sinks into this field collecting rain
Will I always feel this way
So empty, so estranged
Of these cutthroat busted sunsets
These cold and damp white mornings I have grown weary
If through my cracked and dusty dimestore lips
I spoke these words out loud: Would no one hear me?
Lay your blouse across the chair
Let fall the flowers from your hair
And kiss me with that country mouth so plain
Outside the rain is tapping on the leaves
To me it sounds like they're applauding us
The quiet love we make
Will I always feel this way
So empty, so estranged
Well I looked my demons in the eye
Laid bare my chest said do your best destroy me
See I've been to hell and back so many times
I must admit you kinda bore me
There's a lot of things that can kill a man
There's a lot of ways to die
Yes and some already dead who walk beside me
There's a lot of things I don't understand
Why so many people lie
It's the hurt I hide that fuels the fire inside me
Will I always feel this way
So empty, so estranged
Leeg
Ze heft haar rok tot haar knieën
Loopt door de tuinpaden met blote voeten, lachend
Ik heb nooit geleerd mijn zegeningen te tellen
Ik kies ervoor om te blijven hangen in mijn rampen
Loop verder de heuvel af
Door het gras dat hoog en bruin is gegroeid
En toch is het op de een of andere manier moeilijk om mijn pijn los te laten
Langs de kapotte achterkant
Van die oude en verroeste Cadillac
Die in dit veld zakt en regen verzamelt
Zal ik me altijd zo voelen
Zo leeg, zo vervreemd
Van deze genadeloze gebroken zonsondergangen
Deze koude en vochtige witte ochtenden ben ik moe geworden
Als ik door mijn gebarsten en stoffige lippen van de dollarwinkel
Deze woorden hardop zou uitspreken: Zou niemand me horen?
Leg je blouse over de stoel
Laat de bloemen uit je haar vallen
En kus me met die eenvoudige plattelandsmond
Buiten tikt de regen op de bladeren
Voor mij klinkt het alsof ze ons applaudisseren
De stille liefde die we maken
Zal ik me altijd zo voelen
Zo leeg, zo vervreemd
Nou, ik keek mijn demonen in de ogen
Legde mijn borst bloot en zei doe je best, vernietig me
Zie, ik ben zo vaak in de hel geweest en weer terug
Ik moet toegeven dat je me een beetje verveelt
Er zijn veel dingen die een man kunnen doden
Er zijn veel manieren om te sterven
Ja, en sommigen zijn al dood die naast me lopen
Er zijn veel dingen die ik niet begrijp
Waarom zoveel mensen liegen
Het is de pijn die ik verberg die het vuur in mij aanwakkert
Zal ik me altijd zo voelen
Zo leeg, zo vervreemd