imperdible
Podré perder el norte
Podré perderme en donde tu espalda pierda su nombre
Y tú le des otro sentido
Podré perder el ritmo, los modales, los estribos
Pero no las ganas de sentirme vivo si hay motivos
Perder la cordura cuando estamos en el cuarto
Contestando a la pregunta de a ver quién calla más alto
Supe perder trenes, altura y el contacto
Pero qué le voy a hacer, me pierde el camino más largo
Perderme en tus ojos cuando me miras por dentro
Como el que apunta en un pelotón de fusilamiento
Sin miramientos; hoy los tendré abiertos
Prefiero morir viéndote a no ver quien pudo hacerlo
Perder el aliento y la razón
Cuando el corazón y la cabeza siguen con su lucha
Seremos ese tema de conversación del que todo el mundo habla
Pero nadie escucha
Escucha
Perdernos solo para reencontrarnos
Dejar que se vacíe el cargador
Y poder contarlo
Mientras gira el mundo a nuestro alrededor
Oh, sin importarnos
Podré perder el miedo al miedo
Perder las formas, enredarme y perderme en tu pelo
Perder el tiempo
Y en el descuento el liderato
Marcar un tanto en proclamarnos campeones de invierno en este infierno a ratos
Perder hasta el anonimato
Y que creas conocerme por saber quién era
Perder la cuenta en ese cuento con letra pequeña
En la que mi mirada era como un libro abierto y tu cara era un poema
Perder hasta la compostura, en tus posturas
Perder el significado de tus nomenclaturas
Librándote de términos, poniéndote los míos
Llamándole a tus labios Venús y luego Nilo
Y luego vino y después duda
Hasta que se vaya la luna y se te lleve al amanecer
Perdernos de vista y no volvernos a ver
Y saber que ni aún así no hubo nada que perder
Porque nunca me vas a perder
Perdernos solo para reencontrarnos
Buscarnos sin tomar la decisión
Tirarnos para siempre y desde cuando
Dejar que se vacíe el cargador
Y poder contarlo
Que probemos nuestro fuego a discreción
Oh, y poder contarlo
Mientras gira el mundo nuestro alrededor
Oh, sin importarnos
Onvergetelijk
Ik kan het noorden verliezen
Ik kan verdwalen waar jouw rug zijn naam verliest
En jij er een andere betekenis aan geeft
Ik kan de ritme, de manieren, de teugels verliezen
Maar niet de drang om me levend te voelen als er redenen zijn
De verstand verliezen als we in de kamer zijn
Antwoorden op de vraag wie het hardst zwijgt
Ik heb treinen, hoogte en contact verloren
Maar wat kan ik eraan doen, ik raak verdwaald op de langste weg
Verliezen in jouw ogen als je me van binnen aankijkt
Als degene die in een vuurpeloton staat
Zonder genade; vandaag houd ik ze open
Ik geef er de voorkeur aan te sterven terwijl ik je zie dan niet te weten wie het kon doen
De adem en de rede verliezen
Als het hart en het hoofd blijven vechten
We zullen dat gespreksonderwerp zijn waar iedereen het over heeft
Maar niemand luistert
Luister
Verliezen om weer te vinden
Laten we het magazijn leegmaken
En het kunnen vertellen
Terwijl de wereld om ons heen draait
Oh, zonder ons iets aan te trekken
Ik kan de angst voor de angst verliezen
De vormen verliezen, me verstrikken en verdwalen in jouw haar
De tijd verliezen
En in de korting de leiding
Een doelpunt scoren om ons kampioenen van de winter te noemen in deze hel af en toe
Verliezen tot aan de anonimiteit
En dat je denkt me te kennen omdat je weet wie ik was
De tel verliezen in dat verhaal met kleine lettertjes
Waar mijn blik als een open boek was en jouw gezicht een gedicht
Verliezen tot aan de fatsoen, in jouw houdingen
De betekenis van jouw nomenclaturen verliezen
Je bevrijden van termen, mijn jouwe geven
Jouw lippen Venus noemen en dan de Nijl
En dan wijn en daarna twijfel
Tot de maan weg is en je me meeneemt naar de dageraad
Verliezen uit het oog en elkaar nooit meer zien
En weten dat er zelfs dan niets te verliezen was
Omdat je me nooit zult verliezen
Verliezen om weer te vinden
Zoeken zonder de beslissing te nemen
Altijd vallen en sinds wanneer
Laten we het magazijn leegmaken
En het kunnen vertellen
Dat we ons vuur naar believen proberen
Oh, en het kunnen vertellen
Terwijl de wereld om ons heen draait
Oh, zonder ons iets aan te trekken