NCB 20A
Le canto a la vida, le canto al amor
Le canto a la esperanza, le canto a mi señor
Lara ra ra ra ra, la ra ra ra ra
Pero yo no canto basura
Damas y caballeros, jóvenes y niños
He aquí Redimi2 con una de sus locuras, una obra, tres capítulos
Y empezamos con Dalí, en este veinte aniversario de: No canto basura
Yo no escribo lo primero que me viene al coco
Tampoco escribo con la ia, ni por poco
Mi arte lo compongo sencillo o barroco
Oro, y se convierte en oro el lienzo que toco
Provoco opiniones divididas sin querer queriendo
Mi arte tiene debatiendo a mis hermanos
Los que primero son cristianos y después latinos
Y los que primero son latinos y después cristianos
Primero negro, primero blanco
Primero hombre, primero mujer
Pero en esa línea donde Dios no va primero
Le están limpiando la casita a Lucifer
Tengo todas las de perder musicalmente
Y todas las de ganar espiritualmente
Siempre contra corriente mientras yo viva
Nunca de manera pasiva ni ambivalente
Divergente al rap zurdo y su absurda estructura
Por lo que he sido segregado de esta cultura
Para ellos, yo no puedo ser rapero y ser cristiano
Para mí, no puedo ser rapero y cantar basura
Como Dalí, muy realista pa' ser surrealista
Sobresalí sin ser un títere populista
Demasiado sentido común, no quepo en esa lista
Donde el número uno es un comunista
Rompiendo la pista clean, en modo sayayin
Y en fin, del lado correcto de la historia
Mi pincel, mi lápiz y la Biblia, soy espadachín
La cruz, el arte que persiste en la memoria
Se me ponen el cinturón pa' este segundo capítulo
Vico, Vico
Yo no lloro si la industria musical me da de codo
Por mi modo de agarrar por los cuernos al toro
En honor a la verdad, la misma no la decoro
Y como Vico, y como el vino, con el tiempo yo mejoro
Mi rap, que viene de una filosofía
Donde el mensaje a la conciencia te desafía
Lo que se escribe nunca describe noporgrafía
Libreta libre, alto calibre en caligrafía, letra
De la que se impone y no solo entretiene
La que define cuál es la música que conviene
La que nunca miente, la que no confunde
La letra es la que te levanta o te hunde
Y yo no soy Ocasio, pero me gané un espacio
Sin hablarte sucio, perdóname que arrecie
Hago esto con aprecio, y vale pagar el precio
De hacerlo bien, aunque sea por uno que lo aprecie
Más millas que LeBron, libre de opresión like Doncic
Sin ser calle, marqué la calle como Banksy
Los malos siempre caen como el sistema de Ponzi
Despacito, suavemente, Crespo, Fonsi
Vengo como explosión con bomba para afincar
Serio y fuera de serie, nunca fuera de lugar
Música que educa, no caduca ni expira
Y cuando me retire, mi legado nunca se va a retirar
Oh, oh, tercer y último capítulo
¿Cómo se llama?
Barrabás
Presumen de santos que no se doblegan
Pero prefieren a Barrabás
Que a su nivel de cristianoides nadie le llega
Pero prefieren a Barrabás
Dicen que son discípulos, que a Cristo no niegan
Pero prefieren a Barrabás
Ellos creen en Dios, oran y se congregan
Pero prefieren a Barrabás
Ok, ok, ok, cambiaron el reino por la cultura
Y ya no es tan malo lo que ayer era basura
A la postura de la cultura dieron sepultura
Adulterio espiritual que va a pasar factura
No le llames madurez, llámalo estupidez
Si ves que puedes respirar sin máscara antigás
Tu nivel de tolerancia nubló tu sensatez
Y ahora te crees que no es tan tóxico Barrabás
Te descompusieron sus composiciones
Y el orgullo le ganó a tus convicciones
El mismo que glorifica al Diablo con canciones
Ah, pero le da gracias a Dios en las premiaciones
Facto y barra, claro que sí, my G
Mi letra ahora te suena charra, pero sigue siendo OG
Por Barrabás borraste a Lizzy Parra
Porque ahora escuchas a Rosalía y Karol G
Y en las redes defienden al fulano
Como nunca defendieron a un hermano
Amanecen en el Choli para un concierto secular
Pero nunca pa' un evento cristiano
Y ahora tenemos a un Barrabás que es intocable
Y el que intente tocarlo mete la pata
Becerro de oro, que si lo contradigo
Me convierto en persona non grata
Se aproxima una garata espiritualmente
Te lo dice un visitante que fue residente
De una isla encantadora donde queda un remanente
En pie de guerra, de manera resiliente
NCB 20A
Ik zing voor het leven, ik zing voor de liefde
Ik zing voor de hoop, ik zing voor mijn Heer
Lara ra ra ra ra, la ra ra ra ra
Maar ik zing geen rommel
Dames en heren, jongeren en kinderen
Hier is Redimi2 met een van zijn gekkigheden, een werk, drie hoofdstukken
En we beginnen met Dalí, in dit twintigjarig jubileum van: Ik zing geen rommel
Ik schrijf niet zomaar wat in mijn hoofd op
Ik schrijf ook niet met AI, dat is niet mijn ding
Mijn kunst maak ik simpel of barok
Goud, en het doek dat ik aanraak wordt goud
Ik wek ongewilde meningen op zonder het te willen
Mijn kunst laat mijn broeders debatteren
Die eerst christenen zijn en dan pas latino's
En die eerst latino's zijn en dan pas christenen
Eerst zwart, eerst wit
Eerst man, eerst vrouw
Maar op die lijn waar God niet eerst komt
Wordt het huisje van Lucifer schoongemaakt
Ik heb alle kansen om muzikaal te verliezen
En alle kansen om geestelijk te winnen
Altijd tegen de stroom in zolang ik leef
Nooit passief of ambivalent
Divergent van de linkse rap en zijn absurde structuur
Daarom ben ik uitgesloten van deze cultuur
Voor hen kan ik geen rapper zijn en christen
Voor mij kan ik geen rapper zijn en rommel zingen
Als Dalí, heel realistisch om surrealistisch te zijn
Ik viel op zonder een populistische marionet te zijn
Te veel gezond verstand, ik pas niet in die lijst
Waar nummer één een communist is
De schone dansvloer brekend, in sayayin-modus
En uiteindelijk, aan de juiste kant van de geschiedenis
Mijn penseel, mijn potlood en de Bijbel, ik ben een zwaardvechter
Het kruis, de kunst die in het geheugen blijft
Doe je gordel om voor dit tweede hoofdstuk
Vico, Vico
Ik huil niet als de muziekindustrie me de rug toekeert
Om mijn manier van de stier bij de horens te vatten
Ter ere van de waarheid, die versier ik niet
En zoals Vico, en zoals wijn, verbeter ik met de tijd
Mijn rap, die voortkomt uit een filosofie
Waar de boodschap je bewustzijn uitdaagt
Wat geschreven wordt beschrijft nooit pornografie
Vrij notitieboek, hoog kaliber in kalligrafie, tekst
Die zich oplegt en niet alleen vermaakt
Die definieert welke muziek geschikt is
Die nooit liegt, die niet verwart
De tekst is wat je opbouwt of laat zinken
En ik ben geen Ocasio, maar ik heb een plek veroverd
Zonder je vuil te spreken, sorry dat ik het aanhaal
Ik doe dit met waardering, en het is de prijs waard
Om het goed te doen, ook al is het maar voor één die het waardeert
Meer mijlen dan LeBron, vrij van onderdrukking zoals Doncic
Zonder straat, markeerde ik de straat zoals Banksy
De slechten vallen altijd zoals het Ponzi-systeem
Langzaam, zachtjes, Crespo, Fonsi
Ik kom als een explosie met een bom om te vestigen
Serieus en buitengewoon, nooit uit de toon
Muziek die onderwijst, veroudert of vervalt niet
En wanneer ik me terugtrek, zal mijn nalatenschap nooit verdwijnen
Oh, oh, derde en laatste hoofdstuk
Hoe heet hij?
Barrabás
Ze pronken met heiligen die zich niet buigen
Maar geven de voorkeur aan Barrabás
Op hun niveau van christianoïden komt niemand
Maar geven de voorkeur aan Barrabás
Ze zeggen dat ze discipelen zijn, die Christus niet ontkennen
Maar geven de voorkeur aan Barrabás
Ze geloven in God, bidden en komen samen
Maar geven de voorkeur aan Barrabás
Oké, oké, oké, ze hebben het koninkrijk voor de cultuur verwisseld
En nu is het niet zo slecht wat gisteren rommel was
Ze hebben de cultuur een graf gegeven
Geestelijke overspel dat een prijs zal eisen
Noem het geen volwassenheid, noem het domheid
Als je ziet dat je kunt ademen zonder gasmasker
Je niveau van tolerantie heeft je gezond verstand vertroebeld
En nu denk je dat Barrabás niet zo giftig is
Ze hebben zijn composities verknald
En trots heeft je overtuigingen overwonnen
Degene die de Duivel met liedjes verheerlijkt
Ah, maar bedankt God bij de prijsuitreikingen
Feit en rijm, natuurlijk, mijn G
Mijn tekst klinkt nu als onzin, maar blijft OG
Door Barrabás heb je Lizzy Parra gewist
Omdat je nu naar Rosalía en Karol G luistert
En op sociale media verdedigen ze die kerel
Zoals ze nooit een broeder hebben verdedigd
Ze staan in de Choli voor een seculiere concert
Maar nooit voor een christelijk evenement
En nu hebben we een Barrabás die onaantastbaar is
En wie het probeert aan te raken, maakt een fout
Gouden kalf, als ik het tegenspreek
Word ik een persona non grata
Er komt een geestelijke strijd aan
Dat zegt een bezoeker die ooit inwoner was
Van een betoverend eiland waar een overblijfsel is
In oorlog, op een veerkrachtige manier
Escrita por: Willy González