Passageiro do Vento
Alô, mulher
sou eu, passageiro do vento
no mesmo assento
viajando no meu vai-e-vem
Pois é, sou eu
que agora te ama à distância
por força das circunstâncias
e pra não me arriscar a sofrer
Pois é , bem sei
não tenho nenhum argumento
que no momento
te possa fazer entender
que já não sou
aquele que esteve ao teu lado
velando teu sono cansado
de sonhar por mim
Mulher, posso até parecer
indeciso
mas é preciso
despertar as manhãs do amanhã
Não chores
Pois chorar por amor hoje em dia
Pode até parecer covardia
aos olhos de quem nunca amou
Passagier van de Wind
Hallo, vrouw
ik ben het, passagier van de wind
op dezelfde plek
reizend in mijn heen-en-weer
Ja, dat ben ik
die nu op afstand van je houdt
door de omstandigheden
en om te voorkomen dat ik lijd
Ja, ik weet het goed
ik heb geen enkel argument
dat op dit moment
je kan laten begrijpen
dat ik niet meer ben
degene die naast je stond
je vermoeide slaap in de gaten hield
om voor mij te dromen
Vrouw, ik lijk misschien
onzeker
maar het is nodig
om de ochtenden van morgen te wekken
Huil niet
Want huilen om liefde tegenwoordig
kan zelfs als laf lijken
in de ogen van wie nooit heeft bemind