Levemente
Intento resolver
El misterio de tu adiós
No tienes coartada, no tienes palabra
No tienes corazón
Un velo de tristeza
Empaña mi visión
He sobrepasado
El umbral del dolor
Tu ausencia es el invierno
Más largo que he vivido
El lamento y los recuerdos
No se han ido
Levemente
Cada vez que el viento sopla, te respiro
Bajo el manto de la noche
Diariamente te alucino
Extraño tu fragancia
Marchita desde entonces, el tiempo la secó
No, no, mi corazón no es una flor
Irradia dolor
Tu silencio fue
La más triste conversación que haya tenido
No sé cuanto tiempo desde entonces
Ha transcurrido
Levemente
Cada vez que el viento sopla, te respiro
Bajo el manto de la noche
Diariamente te alucino
Levemente
Cada vez que el viento sopla, te respiro
Bajo el manto de la noche
Diariamente te alucino
Lichtjes
Ik probeer op te lossen
Het mysterie van je afscheid
Je hebt geen alibi, je hebt geen woorden
Je hebt geen hart
Een sluier van verdriet
Vertroebelt mijn zicht
Ik ben voorbij gegaan
De drempel van de pijn
Jouw afwezigheid is de winter
De langste die ik heb meegemaakt
Het geklaag en de herinneringen
Zijn niet verdwenen
Lichtjes
Elke keer als de wind waait, adem ik je in
Onder de mantel van de nacht
Droom ik dagelijks van je
Ik mis je geur
Verdord sinds die tijd, de tijd heeft het opgedroogd
Nee, nee, mijn hart is geen bloem
Het straalt pijn uit
Jouw stilte was
Het treurigste gesprek dat ik ooit heb gehad
Ik weet niet hoe lang het geleden is
Sindsdien is verstreken
Lichtjes
Elke keer als de wind waait, adem ik je in
Onder de mantel van de nacht
Droom ik dagelijks van je
Lichtjes
Elke keer als de wind waait, adem ik je in
Onder de mantel van de nacht
Droom ik dagelijks van je