La Bella y La Bestia (part. Morat)
Ese mensaje en la botella
Ese vestido que dejaste
Esa canción que me recuerda
Que me olvidaste, que me olvidaste
Tanto dolor en una foto
Recuerdos de cuando llegaste
Que hoy duelen más porque me dicen
Que me olvidaste, que me olvidaste
Y si se apaga la Luna
Y si se van las estrellas
Y si se calla la música
Que me inventé por ella
Tal vez se acabe esta noche
Tal vez se borren sus huellas
Tal vez termine esta historia
De una bestia sin su bella
Que me obliga a no dejarte
Y no me deja olvidarte
Y no me deja olvidarte
Me duele lo que pudo haber pasado
Incluso más que lo que no pasó
Y así no más se te escapó el amor
Quizá fui yo quien lo dejó
Quizás fui yo el que di por hecho
Que ibas a estar en mi vida
Que nunca había una despedida
Y si se apaga la Luna
Y si se van las estrellas
Y se calla la música
Que me inventé por ella
Tal vez se acabe esta noche
Tal vez se borren sus huellas
Tal vez termine esta historia
De una bestia sin su bella
Que me obliga a no dejarte
Y no me deja olvidarte
Y no me deja olvidarte
Que no me deja olvidarte
Y no me deja olvidarte
Y no me deja olvidarte
Y si se apaga la Luna
Y si se van las estrellas
Y se calla la música
Que me inventé por ella
Tal vez se acabe esta noche
Tal vez se borren sus huellas (tal vez se borre todo)
Tal vez termine esta historia
De una bestia sin su bella
Que me obliga a no dejarte
Y no me deja olvidarte
Y no me deja olvidarte (que no me deja olvidarte)
Que no me deja olvidarte
Y no me deja olvidarte
Y no me deja olvidarte
Y no me deja olvidarte
De Schone en het Beest (ft. Morat)
Die boodschap in de fles
Die jurk die je hebt achtergelaten
Dat liedje dat mij eraan herinnert
Dat je mij bent vergeten, dat je mij bent vergeten
Zoveel pijn op één foto
Herinneringen aan toen je aankwam
Dat ze vandaag meer pijn doen omdat ze me vertellen
Dat je mij bent vergeten, dat je mij bent vergeten
En als de maan ondergaat
En als de sterren weggaan
En als de muziek stopt
Dat heb ik voor haar uitgevonden
Misschien eindigt het vanavond
Misschien worden hun sporen uitgewist
Misschien maak ik dit verhaal wel af
Van een beest zonder zijn schoonheid
Dat dwingt mij om je niet te verlaten
En het laat me je niet vergeten
En het laat me je niet vergeten
Ik ben gekwetst door wat er had kunnen gebeuren
Zelfs meer dan wat er niet gebeurde
En zomaar ineens ontglipte de liefde je
Misschien was ik het die hem verliet
Misschien was ik het die het als vanzelfsprekend beschouwde
Dat jij in mijn leven zou komen
Dat er nooit een afscheid was
En als de maan ondergaat
En als de sterren weggaan
En de muziek valt stil
Dat heb ik voor haar uitgevonden
Misschien eindigt het vanavond
Misschien worden hun sporen uitgewist
Misschien maak ik dit verhaal wel af
Van een beest zonder zijn schoonheid
Dat dwingt mij om je niet te verlaten
En het laat me je niet vergeten
En het laat me je niet vergeten
Dat laat mij jou niet vergeten
En het laat me je niet vergeten
En het laat me je niet vergeten
En als de maan ondergaat
En als de sterren weggaan
En de muziek valt stil
Dat heb ik voor haar uitgevonden
Misschien eindigt het vanavond
Misschien worden hun sporen uitgewist (misschien wordt alles uitgewist)
Misschien maak ik dit verhaal wel af
Van een beest zonder zijn schoonheid
Dat dwingt mij om je niet te verlaten
En het laat me je niet vergeten
En het laat me je niet vergeten (het laat me je niet vergeten)
Dat laat mij jou niet vergeten
En het laat me je niet vergeten
En het laat me je niet vergeten
En het laat me je niet vergeten
Escrita por: Andrés Torres / Bibi Marin / Jesus Navarro / Juan Pablo Isaza Pineros / Juan Pablo Villamil Cortes / Julio Ramirez / Martín Vargas / Mauricio Rengifo / Simon Vargas Morales