Maldita Despedida
Una primavera, dos veranos
Siete inviernos y un infierno
Duelen tanto; me dueles tanto
Un campo minado de recuerdos
Sin sentido, llega el frío
Duele tanto, me dueles tanto
Tú te inventaste mariposas
Y ahora somos dos extraños
Me prometiste tantas cosas
Que al final hoy me hacen daño
Una sola herida en esta despedida
Solo un corazón que no fue suficiente
Un millón de besos
Perdieron la vida
Y otro corazón
Que se fue de repente
Yo lo dejaría a la suerte
Ya no verte
Cómo es que tú fácil me olvidas
Cómo puede ser tan fuerte que se siente
Cómo es que tú fácil me olvidas
Tu maldita despedida
Tu maldita despedida
Esa palabra paraliza el tiempo
Cada segundo que se vuelve un año
Y la maldigo por el sufrimiento
Y te maldigo por hacerme daño
Yo no sé por qué sigo
Sueño y sueño contigo
Que esa palabra
Se la lleva el viento
Una sola herida en esta despedida
Solo un corazón que no fue suficiente
Un millón de besos
Perdieron la vida
Y otro corazón
Que se fue de repente
Yo lo dejaría a la suerte
Ya no verte
Cómo es que tú fácil me olvidas
Cómo puede ser tan fuerte que se siente
Cómo es que tú fácil me olvidas
Tu maldita despedida
Tu maldita despedida
Tú te inventaste mariposas
Y ahora somos dos extraños
Vervloekte Afscheid
Een lente, twee zomers
Zeven winters en een hel
Het doet zo'n pijn; jij doet zo'n pijn
Een mijnenveld van herinneringen
Zonder betekenis, de kou komt
Het doet zo'n pijn, jij doet zo'n pijn
Jij verzon vlinders
En nu zijn we twee vreemden
Je beloofde me zoveel dingen
Die me nu alleen maar pijn doen
Een enkele wond bij dit afscheid
Slechts een hart dat niet genoeg was
Een miljoen kussen
Verloren hun leven
En een ander hart
Dat plotseling wegging
Ik zou het aan het lot overlaten
Je niet meer zien
Hoe kan het dat jij me zo makkelijk vergeet
Hoe kan het zo sterk zijn wat ik voel
Hoe kan het dat jij me zo makkelijk vergeet
Jouw vervloekte afscheid
Jouw vervloekte afscheid
Dat woord verlamt de tijd
Elke seconde die een jaar wordt
En ik vervloek het om de pijn
En ik vervloek jou voor de schade
Ik weet niet waarom ik blijf
Droom en droom van jou
Dat dat woord
Door de wind wordt meegenomen
Een enkele wond bij dit afscheid
Slechts een hart dat niet genoeg was
Een miljoen kussen
Verloren hun leven
En een ander hart
Dat plotseling wegging
Ik zou het aan het lot overlaten
Je niet meer zien
Hoe kan het dat jij me zo makkelijk vergeet
Hoe kan het zo sterk zijn wat ik voel
Hoe kan het dat jij me zo makkelijk vergeet
Jouw vervloekte afscheid
Jouw vervloekte afscheid
Jij verzon vlinders
En nu zijn we twee vreemden
Escrita por: Andres Torres / Mauricio Rengifo / Jesus Alberto Navarro Rosas