Ay Dolores
Las diez menos cuarto en el reloj
La noche abre su puerta en tu cabeza .
En la tele un culebrón, la comida en el salón
Esperando una sonrisa, un te quiero, una caricia
Las llaves tornan gris tu habitación
Entrando con el odio tras sus ojos
Ya no tienes su calor, el alcohol es su sabor
Empezando con reproches, los insultos, el desprecio
Y ahora no tienes nada que decir
Ya no se si soy mujer o soy una mierda
Sumida en la sinrazón, despojada del valor
Víctima de su miedo, del fracaso, de sus celos
Ay! Dolores, los palos en tu espalda
La tortura en tu mente
Ay! Dolores, con el silencio de la sociedad
Lunes, martes, miércoles, y otra vez
La vida se te escapa entre tus dedos
Hundida en el qué se yo, destrozada en el sillón
Con la cara hinchada por algo más que la tristeza
Pero ya es la hora de que todo vaya bien
Volar sin alas, sentir que ya eres libre
Soñar con el príncipe azul, gozar de lo que eres tú
Rompiendo las cadenas con que la sociedad te atrapa
Por fin esta historia ya terminó
Dolores cambió su nombre por libertad
Escapando del cabrón que tu vida destrozó
Porque la vida es sólo un cuento que hay que vivir en el momento
Ay! Dolores, los palos en tu espalda
La tortura en tu mente
Ay! Dolores, con el silencio de la sociedad.
Ay Dolores
Het is kwart voor tien op de klok
De nacht opent haar deur in je hoofd.
Op de tv een soap, het eten in de kamer
Wachtend op een glimlach, een ik hou van je, een aanraking.
De sleutels maken je kamer grijs
Binnenkomend met de haat in hun ogen.
Je hebt zijn warmte niet meer, de alcohol is zijn smaak
Beginnend met verwijten, de beledigingen, de minachting.
En nu heb je niets meer te zeggen
Ik weet niet meer of ik een vrouw ben of een stuk stront.
Verzonken in de waanzin, beroofd van moed
Slachtoffer van zijn angst, van falen, van zijn jaloezie.
Ay! Dolores, de klappen op je rug
De marteling in je hoofd.
Ay! Dolores, met de stilte van de samenleving.
Maandag, dinsdag, woensdag, en weer opnieuw
Het leven glipt je tussen de vingers door.
Verzonken in wat weet ik veel, verwoest op de bank
Met een opgezwollen gezicht door meer dan alleen verdriet.
Maar het is tijd dat alles goedkomt
Vliegen zonder vleugels, voelen dat je vrij bent.
Dromen van de prins op het witte paard, genieten van wie je bent
De ketens breken waarmee de samenleving je vasthoudt.
Eindelijk is dit verhaal voorbij
Dolores heeft haar naam veranderd in vrijheid.
Wegrennend van de klootzak die je leven verwoestte
Want het leven is slechts een verhaal dat je in het moment moet leven.
Ay! Dolores, de klappen op je rug
De marteling in je hoofd.
Ay! Dolores, met de stilte van de samenleving.