Erinnerungen
In dieser Tür standen wir oft vor Jahren,
Wenn keiner den Mut zum Nachhausgeh'n fand.
Hier war der Platz, an dem wir fröhlich waren,
Das dritte, letzte Glas schon in der Hand.
Dann irgendwann taumelten wir benommen
Zufrieden in den kühlen Morgenhauch.
Ich wäre besser nicht zurückgekommen,
Heut' ist es eine Kneipe, so wie hundert and're auch.
So töricht, wie die Zeiger der Uhren
Anzuhalten und zurückzudreh'n.
So töricht ist es auch, auf den Spuren
Lang vergang'ner Tage zu geh'n.
Wie oft wir uns in diesem Garten trafen!
Wie viele Pläne schmiedeten wir hier!
Er war unsere Zuflucht, unser Hafen,
Wie gern lag ich im Gras hier neben dir!
Und über alle Wege und Alleen
Glaubt' ich heut', unser Lachen noch zu hör'n.
Ich hätt' ihn besser nie wiedergesehen,
Sie sind dabei, ihn für eine Schnellstraße zu zerstör'n.
Ich denk', es ist nicht gut, zurückzukehren
An all die Plätze, wo wir glücklich war'n.
Die Bilder, die wir dort vorfänden, wären
Doch nicht die, die wir uns davon bewahr'n.
Erinnerungen sind vor allen Dingen
In uns und nicht an irgendeinem Ort.
Und so schön, wie sie für uns waren, klingen
Sie eben nur noch in uns'ren Erinnerungen fort!
Herinneringen
Bij deze deur stonden we vaak jaren geleden,
Als niemand de moed vond om naar huis te gaan.
Hier was de plek waar we vrolijk waren,
Het derde, laatste glas al in de hand.
Toen op een dag wankelden we verdoofd
Tevreden in de koele ochtendbries.
Ik had beter niet terug kunnen komen,
Vandaag is het een kroeg, zoals honderd anderen ook.
Zo dwaas als de wijzers van de klokken
Om stil te staan en terug te draaien.
Zo dwaas is het ook, op de sporen
Van lang vervlogen dagen te gaan.
Hoe vaak we elkaar in deze tuin ontmoetten!
Hoeveel plannen smeedden we hier!
Het was onze toevlucht, onze haven,
Hoe graag lag ik hier in het gras naast jou!
En over alle wegen en lanen
Geloofde ik vandaag ons lachen nog te horen.
Ik had hem beter nooit weer gezien,
Ze zijn bezig het te verwoesten voor een snelweg.
Ik denk dat het niet goed is om terug te keren
Naar al die plekken waar we gelukkig waren.
De beelden die we daar zouden vinden, zouden
Toch niet zijn wat we ervan willen bewaren.
Herinneringen zijn vooral dingen
In ons en niet op een bepaalde plek.
En zo mooi als ze voor ons waren, klinken
Ze alleen nog maar in onze herinneringen voort!