Screech's Tale
Ah, our story it starts right to the end
At the life of poor Jenny clocked out like big ben
Dear Screech, dear boy, where did he go
He melted into the black night just like snow
Patrick man let me in please open the door
I think I fucked up Patrick really fucked up man I'm not sure
I got crazy left this lady lying still on the floor
I think I killed her Patrick cmon man I can't knock no more
But screech kept on knocking till his knuckles became sore
But there's no sign of Patrick down at number 54
No refuge for our villain for the bitter hands of fate
Have something far more sinister in mind that does await
Hey, babe are you in?
No nothing really I'm just a bit tired
Listen, can I swing?
Around yours for a few moments
I just really miss you, babe
What the fuck you mean, do you mean your busy?
You fucking bitch, for fucksakes
Sirens sound approaching like a banshee in the night
The shrill cry of justice cutting like the sharpest knife
But Screech was never one to run
Not one to miss a fight
One hand upon his blade he turned to face the blue lights
Come on then you fucking cunts
Let's fucking have you then
I am screech, I'm the boss, I'm the ender of men
You think that uniform you're wearing means that you own these streets
Thes are my fucking streets
And they call me fucking Screech
Richard was an officer who stood at 6 foot 3
Working London on the nightshifts what he didn't think he'd see
Was a boy running at him like an animal possessed
With no time to hesitate he fired four bullets at Screech's chest
Our story it ends
Right to the start
Young Screech and poor Jenny lying one street apart
An officer shaken by the boy that he claimed
2 bodies lay lifeless
And it's such a shame
It's such a shame
Het Verhaal van Screech
Ah, ons verhaal begint recht tot het einde
Bij het leven van arme Jenny, afgetikt als Big Ben
Lieve Screech, beste jongen, waar is hij heen?
Hij smolt weg in de zwarte nacht, net als sneeuw
Patrick man, laat me binnen, open alsjeblieft de deur
Ik denk dat ik het verknald heb, Patrick, echt verknald, man, ik weet het niet meer
Ik raakte in de war, liet deze dame stil op de vloer liggen
Ik denk dat ik haar heb vermoord, Patrick, kom op man, ik kan niet meer kloppen
Maar Screech bleef kloppen tot zijn knokkels pijn deden
Maar er is geen teken van Patrick bij nummer 54
Geen toevlucht voor onze schurk, voor de bittere handen van het lot
Hebben iets veel sinisterers in gedachten dat wacht
Hé, schat, ben je thuis?
Nee, niet echt, ik ben gewoon een beetje moe
Luister, kan ik even langs komen?
Bij jou voor een paar momenten
Ik mis je echt, schat
Wat de fuck bedoel je, bedoel je dat je druk bent?
Je kutwijf, verdomme
Sirenes klinken, naderen als een banshee in de nacht
De scherpe kreet van gerechtigheid snijdt als het scherpste mes
Maar Screech was nooit iemand die wegrende
Niet iemand die een gevecht miste
Met één hand op zijn mes draaide hij zich om naar de blauwe lichten
Kom op dan, jullie kutters
Laten we het dan maar hebben
Ik ben Screech, ik ben de baas, ik ben de eindiger van mannen
Jullie denken dat dat uniform dat je draagt betekent dat je deze straten bezit
Dit zijn mijn verdomde straten
En ze noemen me verdomde Screech
Richard was een agent die 1,90 meter lang was
Werkend in Londen tijdens de nachtdiensten, wat hij niet dacht te zien
Was een jongen die op hem af kwam rennen als een bezetene
Zonder tijd om te aarzelen, vuurde hij vier kogels op Screech's borst
Ons verhaal eindigt
Recht naar het begin
Jonge Screech en arme Jenny liggen één straat van elkaar
Een agent geschokt door de jongen die hij claimde
2 lichamen liggen levenloos
En het is zo'n schande
Het is zo'n schande