395px

El Canto De Las Tres Razas

Renato Braz

O Canto Das Três Raças

Ninguém ouviu
Um soluçar de dor
No canto do Brasil

Um lamento triste sempre ecoou
Desde que o índio guerreiro
Foi pro cativeiro
E de lá cantou

Negro entoou um canto de revolta pelos ares
Do Quilombo dos Palmares
Onde se refugiou

Fora a luta dos inconfidentes
Pela quebra das correntes
Nada adiantou

E de guerra em paz, de paz em guerra
Todo o povo dessa terra
Quando pode cantar
Canta de dor

Ô, ô, ô, ôôô
Ôôôôôô, ô, ô

E ecoa noite e dia
É ensurdecedor
Ai, mas que agonia
O canto do trabalhador

Esse canto que devia
Ser um canto de alegria
Soa apenas como um soluçar de dor

Ô, ô, ô...

El Canto De Las Tres Razas

Nadie escuchó
Un sollozo de dolor
En el canto de Brasil

Un lamento triste siempre resonó
Desde que el indio guerrero
Fue al cautiverio
Y desde allí cantó

El negro entonó un canto de rebelión en el aire
Del Quilombo dos Palmares
Donde se refugió

Fuera la lucha de los inconfidentes
Por romper las cadenas
Nada sirvió

Y de guerra en paz, de paz en guerra
Todo el pueblo de esta tierra
Cuando puede cantar
Canta de dolor

Oh, oh, oh, oh
Ohhh
Oh, oh

Y resuena noche y día
Es ensordecedor
Ay, qué agonía
El canto del trabajador

Este canto que debería
Ser un canto de alegría
Suena solo como un sollozo de dolor

Oh, oh, oh...

Escrita por: Mario Duarte / Paulo César Pinheiro