Invernada
Longe daqui a léguas do coração
Desse pobre caboclo cheio de mágoas
Meu pedaço de terra virgem me chama
Volto prá casa é tempo da invernada
Estar em paz com meu quintal
O vento vai ser meu jornal
Agir ali exposto ao céu
Entre a botina e o chapéu
Volto me carregando com minhas pernas
No peito só cansaço do viajante
Na boca seca a sede que andou distante
Da água nova que se bebe nas velhas fontes
Estar em paz com meu quintal
O vento vai ser meu jornal
Agir ali exposto ao céu
Entre a botina e o chapéu
Invernando
Lejos de aquí ligas del corazón
Ese pobre caboclo lleno de penas
Mi pedazo de tierra virgen me llama
Voy a volver a casa, es hora de invernada
Estar en paz con mi patio trasero
El viento será mi periódico
Para actuar allí expuesto al cielo
Entre la bota y el sombrero
Vuelvo con mis piernas
En el pecho solo fatiga del viajero
En la boca seca la sed que caminaba lejos
De la nueva agua que bebes en las viejas fuentes
Estar en paz con mi patio trasero
El viento será mi periódico
Para actuar allí expuesto al cielo
Entre la bota y el sombrero
Escrita por: Renato Teixeira