Milo
Todos te estaban esperando
El viento cantaba bailando
Las olas se levantaron de su silla
Los caracoles te esperaban en la orilla
También te esperaban en la arena
Desde los animalitos más chiquitos hasta las ballenas
Las estrellas se veían a plena luz del día
Porque te esperaban para hacerte compañía
Y naciste, rápido y despacio
Respirando como un astronauta en el espacio
Hablabas otro idioma
Porque venías de un planeta sin personas
Y despertaste hasta las plantas
Cuando la selva rugió desde tu garganta
Y aunque no entendieras todo lo que sentiste
Sin tener que abrir los ojos nos descubriste
Bolsita de leche
Masita de pan
Pipita de harina
Cachetes de flan
Deditos de algodón en las manitas y en los pies
Agua santa que huele a bebé
Te ríes y el mundo se siente importante
Y todos los duendes se vuelven gigantes
Contigo los días son fiesta
Y haces que la música suene sin orquesta
Te gusta que el viento te sople en la cara
Comer con las manos sin usar cuchara
Tocar las flores que salen en abril
Y hablar con los trenes del ferrocarril
En tu propio eje y sin camiseta
Te gusta dar vueltas como los planetas
Convertirte en carro y también en cohete
Jugar todo el tiempo aunque no hayan juguetes
Andar por el pasto sin las zapatillas
Eres amigo de las cosas sencillas
Por eso me abrazas y me descongelas
Y me haces sentir como un globo que vuela
Ahora ya se porque escribo
Aunque nunca sepa el día ni la hora en la que vivo
Cuando hablas mi despiste te atiende
Viniste a enseñarme como es que se aprende
Nunca es tarde para nada
La mañana está esperando
Si te perdiste el tren puedes llegar caminando
Las oportunidades ahí están
Pero son como las olas
Llegan y se van
Y aunque seamos de colores diferentes
Todos comemos con la boca
Y masticamos con los dientes
Hay que ser buena gente y agradecido
Y proteger el árbol pa' que no se caiga el nido
Y ojalá que nada te duela
Pero si te duele que te sirva de escuela
Y ojalá que te enamores muchas veces
Porque con un beso lo malo desaparece
No tienes que llorar
Va a parar de llover
Yo salí a trabajar
Pero voy a volver
Y te voy a construir un castillo de bambú
Lo que nunca tuve yo quiero que lo tengas tú
Milo
Iedereen wachtte op je
De wind zong en danste
De golven stonden op van hun stoel
De schelpen wachtten op je aan de oever
Ook op het zand wachtten ze op je
Van de kleinste diertjes tot de walvissen
De sterren waren te zien in het volle daglicht
Omdat ze op je wachtten om je gezelschap te houden
En je werd geboren, snel en langzaam
Ademhalend als een astronaut in de ruimte
Je sprak een andere taal
Omdat je van een planeet zonder mensen kwam
En je wekte zelfs de planten
Toen de jungle brulde vanuit je keel
En hoewel je niet alles begreep wat je voelde
Ontdekte je ons zonder je ogen te openen
Melkzakje
Broodje
Meelbolletje
Flanwangen
Vingers van katoen in je handjes en op je voeten
Heilig water dat naar een baby ruikt
Je lacht en de wereld voelt belangrijk
En alle kabouters worden reuzen
Met jou zijn de dagen een feest
En laat je de muziek klinken zonder orkest
Je houdt ervan dat de wind in je gezicht blaast
Eten met je handen zonder lepel
De bloemen aanraken die in april bloeien
En praten met de treinen van de spoorwegen
In je eigen as en zonder shirt
Hou je ervan om rond te draaien als de planeten
Je verandert in een auto en ook in een raket
De hele tijd spelen, ook al zijn er geen speelgoed
Over het gras lopen zonder schoenen
Je bent vriend van de simpele dingen
Daarom omhels je me en ontdooi je me
En laat je me voelen als een ballon die vliegt
Nu weet ik waarom ik schrijf
Ook al weet ik nooit de dag of het uur waarin ik leef
Wanneer je praat, let mijn verstrooidheid op
Je kwam om me te leren hoe je leert
Het is nooit te laat voor iets
De ochtend wacht op je
Als je de trein mist, kun je te voet komen
De kansen zijn daar
Maar ze zijn als de golven
Ze komen en gaan
En hoewel we verschillende kleuren hebben
Eten we allemaal met onze mond
En kauwen we met onze tanden
We moeten aardig en dankbaar zijn
En de boom beschermen zodat het nest niet valt
En ik hoop dat niets je pijn doet
Maar als het pijn doet, laat het je leren
En ik hoop dat je vaak verliefd wordt
Want met een kus verdwijnt het slechte
Je hoeft niet te huilen
Het gaat stoppen met regenen
Ik ging werken
Maar ik kom terug
En ik ga je een bamboekasteel bouwen
Wat ik nooit had, wil ik dat jij het hebt