El Cardenalito
Aqui esta el cardenalito
El cardenal de los llanos guariqueño
El de la laguna vieja
El propio serenatero
El mismo de quince años
Y el cuarto de los recuerdos
Naci en el cincuenta y tres
Cuatro de agosto en una noche de invierno
El campo los guatacaros
Suelo santamarieño
Me recibió una mañana con relampagos y truenos
Camino siempre de frente
Jamas he sido embustero
Soy bastante religioso
Para mi chucho és primero
El que me conoce sabe
Si soy malo, si soy bueno
Modesta enguaima y nicasio
Nicasio armas los que al mundo me trajeron
Mi madre nos és necesario
Decirle cuanto la quiero
Mi viejo se me murió
Que dios lo tenga en el cielo
Maestro arpista usted que puede
Yo se que puede haleme duro el bordón
Que esta noche estoy dispuesto
A regalarle mi amor
A la mujer mas bonita
Que se encuentre en la reunión
Y después que me enamore
Amigo mio que salga o se meta el sol
Me pasare todo el tiempo
Derrochando inspiración
Como lo hace un guariqueño
Cuando entrega el corazón
Saque pareja quien quiera
Que en mi joropo no hay discriminación
Que lo bailen zapateao
Repicando ese tacón
Que al arpa cuatro y maracas
Vamos a rendirle honor
Que lo goce y lo disfrute
El sifrinito con la hija del ricachón
La negrita dorotea
Con el zambo juan ramón
Y hasta la viejita bety
Lo baile con tio simón
Esta és la primera vez que yo canto un merecure
Que yo canto un merecuere
Como se canta en apure
Casorla y corozo pando
Yo voy el llano cruzando
Con mi verso y mi corrio
Bendito este suelo mio
De belleza singular
Bendito el palmarital
El arrendajo y la paraulata cantora
Bendita la flor de bora
La flor de bora
Que adormece en el estero
Bendito sea el toro
De puntiaguda semblanza
Bendita la garza blanca
Con su vuelo cadencioso
Bendito el caballo brioso
Pacitrotero y veloz
Dame talento mi dios
Para cantarle a mi llano
Y sentirme soberano
Hay soberano
Con la hidalguia del valiente
Y bendito sea por siempre
Por siempre siempre
Mi pueblo venezolano
De Kardinaal
Hier is de kardinaal
De kardinaal van de Guariqueño vlaktes
Die van de oude lagune
De echte serenade zanger
Diezelfde van vijftien jaar
En de vierde van de herinneringen
Ik ben geboren in drieënvijftig
Vier augustus op een winteravond
Het veld van de guatacaros
De grond van Santamaría
Ontving me een ochtend met bliksem en donder
Ik loop altijd recht vooruit
Ik ben nooit een leugenaar geweest
Ik ben behoorlijk religieus
Voor mij is mijn hond het belangrijkst
Degene die me kent weet
Of ik slecht ben, of ik goed ben
Modesta Enguaima en Nicasio
Nicasio Armas, degenen die me naar de wereld brachten
Mijn moeder, het is nodig
Te zeggen hoeveel ik van haar hou
Mijn oude man is overleden
Moge God hem in de hemel hebben
Meester harpist, u die kunt
Ik weet dat u de snaren hard kunt aanslaan
Want vanavond ben ik bereid
Mijn liefde aan u te geven
Aan de mooiste vrouw
Die op de bijeenkomst is
En nadat ik verliefd ben geworden
Mijn vriend, laat de zon maar ondergaan of niet
Ik zal de hele tijd doorbrengen
Inspiratie verspillen
Zoals een Guariqueño doet
Wanneer hij zijn hart geeft
Laat iedereen dansen
Want in mijn joropo is er geen discriminatie
Laat ze het zapateao dansen
Met die hakken die klinken
Aan de harp, vier en maracas
Laten we eer betuigen
Laat het genieten en plezier hebben
De sifrinito met de dochter van de rijke man
De donkere Dorotea
Met de zambo Juan Ramón
En zelfs de oude Bety
Laat het dansen met oom Simón
Dit is de eerste keer dat ik een merecure zing
Dat ik een merecuere zing
Zoals ze het in Apure zingen
Casorla en corozo pando
Ik ga de vlakte oversteken
Met mijn vers en mijn corrio
Gezegend is deze grond van mij
Van unieke schoonheid
Gezegend is de palmarital
De blauwe gaai en de zingende paraulata
Gezegend de bora bloem
De bora bloem
Die in de poel slaapt
Gezegend zij de stier
Met zijn spitse uiterlijk
Gezegend de witte reiger
Met zijn ritmische vlucht
Gezegend het levendige paard
Snel en vurig
Geef me talent, mijn God
Om mijn vlakte te bezingen
En me soeverein te voelen
Oh soeverein
Met de waardigheid van de dappere
En gezegend zij voor altijd
Voor altijd, altijd
Mijn Venezolaanse volk