Recanto Pantanal
Vou deixar esta cidade
E pegar o estradão
Pra rever os meus amigos
Que deixei lá no sertão
Vou sentir cheiro de mato
Quero andar de pés no chão
Vou armar minha arapuca
E pescar no ribeirão
Paraíso sem igual
Meu Recanto Pantanal
Paraíso sem igual
Meu Recanto Pantanal
Quando chega o entardecer
Pirilampos a piscar
Só se ouve algazarras
Da orquestra do lugar
Nesses versos de matutos
Eu quero te convidar
Pra conhecer as belezas
Do aconchego do meu lar
Rincón Pantanal
Voy a dejar esta ciudad
Y tomar el camino
Para reunirme con mis amigos
Que dejé en el campo
Voy a oler el aroma del monte
Quiero caminar descalzo
Voy a armar mi trampa
Y pescar en el arroyo
Paraíso sin igual
Mi Rincón Pantanal
Paraíso sin igual
Mi Rincón Pantanal
Cuando llega el atardecer
Luciérnagas brillando
Solo se escucha el bullicio
De la orquesta del lugar
En estos versos de campesinos
Quiero invitarte
A conocer las bellezas
Del calor de mi hogar
Escrita por: CARRERITO / Romildo Pereira