El Barrio de Mis Andanzas
Vuelvo a la vieja casa en la callejuela
Donde feliz pasé mis primeros días
En la entrada hay un santo con una vela
Mi guitarra y mi cuatro están todavía
En el cuarto la hamaca y los carricochos
Y una carta de amor en viejo papel
Hay uno cuantos discos setenta y ocho
De viejos tangos que cantó Carlos Gardel
El barrio de mis andanzas, donde viví a plenitud
Donde transcurrió mi infancia, mi niñez, mi juventud
Con inquietud y embriagado de añoranza
Regreso con la esperanza de pasar mi senectud
Caminando tropiezo con los recuerdos
Y lo añejo me invade con su fragancia
Hay uno que otro amigo de aquella infancia
Y quien fue mi maestro viejo y enfermo
Aquellos parroquianos y personajes
Los de la idiosincracia del buen Zuliano
Los que hacían más ameno lo cotidiano
Hoy han cumplido su misión y están de viaje
El barrio de mis andanzas, donde viví a plenitud
Donde transcurrió mi infancia, mi niñez, mi juventud
Con inquietud y embriagado de añoranza
Regreso con la esperanza de pasar mi senectud
Esa chiquilla inquieta que fue mi amor
La que grabó en un árbol que me adoraba
La conseguí en el barrio y de la emoción
Una perla de llanto rodó en su cara
Nos abrazamos fuerte con furia loca
Y juntos recordamos los amoríos
Recorrió por mi cuerpo un escalofrío
Pues nuevamente probé la miel de su boca
El barrio de mis andanzas, donde viví a plenitud
Donde transcurrió mi infancia, mi niñez, mi juventud
Con inquietud y embriagado de añoranza
Regreso con la esperanza de pasar mi senectud
De Buurt van Mijn Avonturen
Ik keer terug naar het oude huis in de steeg
Waar ik gelukkig mijn eerste dagen doorbracht
Bij de ingang staat een heilige met een kaars
Mijn gitaar en mijn vier-snarige zijn er nog steeds
In de kamer de hangmat en de schommels
En een liefdesbrief op oud papier
Er zijn een paar platen van 78 toeren
Van oude tango's die Carlos Gardel zong
De buurt van mijn avonturen, waar ik voluit leefde
Waar mijn kindertijd, mijn jeugd, mijn jongere jaren voorbijgingen
Met onrust en vol verlangen
Keer ik terug met de hoop mijn oude dag door te brengen
Wandelend struikel ik over de herinneringen
En het oude overvalt me met zijn geur
Er is hier en daar een vriend van die kindertijd
En wie mijn oude, zieke meester was
Die stamgasten en personages
De mensen van de goede Zuliana mentaliteit
Die het dagelijkse leven aangenamer maakten
Hebben nu hun taak volbracht en zijn op reis
De buurt van mijn avonturen, waar ik voluit leefde
Waar mijn kindertijd, mijn jeugd, mijn jongere jaren voorbijgingen
Met onrust en vol verlangen
Keer ik terug met de hoop mijn oude dag door te brengen
Dat drukke meisje dat mijn liefde was
Die in een boom schreef dat ze me aanbidde
Ik vond haar in de buurt en van de emotie
Rolde er een traan van vreugde over haar gezicht
We omhelsden elkaar stevig met dolle woede
En samen herinnerden we ons de romances
Een rilling trok door mijn lichaam
Want opnieuw proefde ik de honing van haar lippen
De buurt van mijn avonturen, waar ik voluit leefde
Waar mijn kindertijd, mijn jeugd, mijn jongere jaren voorbijgingen
Met onrust en vol verlangen
Keer ik terug met de hoop mijn oude dag door te brengen