Honda
De momento la tristeza está queriéndome pegar,
leo un libro interesante y lo dejo a la mitad,
un mensaje telefónico me obliga a comprender,
que no crea en los milagos que no espere, para qué.
De momento no persigo ser feliz en un lugar,
ni encontrar otra pareja que me ayude a olvidar,
es injusto y no pretendo utilizar a nadie más,
en el mar de corazones solitarios naufragar...
(Coro)
Honda, honda se me hace así la vida,
estoy parado en medio de la vía,
y el autobus que espero ya no pasa por aquí.
Honda, con un humor que nadie me soporta,
con unas ganas de acabar la historia,
pasar rapidamente a otra canción.
De momento no persigo ser feliz en un lugar,
ni encontrar otra pareja que me ayude a olvidar,
es injusto y no pretendo utilizar a nadie más,
en el mar de corazones solitarios naufragar...
(Coro)
Honda, honda se me hace así la vida,
estoy parado en medio de la vía
y el autobus que espero ya no pasa por aquí.
Honda, con un humor que nadie me soporta,
con unas ganas de acabar la historia,
pasar rapidamente a otra canción.
Honda, honda se me hace así la vida,
estoy parado en medio de la vía
y el autobus que espero ya no pasa por aquí...
Honda
Op dit moment wil de verdriet me raken,
lees een interessant boek en laat het half achter,
een telefoontje dwingt me te begrijpen,
dat ik niet moet geloven in wonderen, waarom wachten, voor wat?
Op dit moment streef ik er niet naar gelukkig te zijn op een plek,
of een andere partner te vinden die me helpt vergeten,
dat is oneerlijk en ik wil niemand meer gebruiken,
in de zee van eenzame harten vergaan...
(Refrein)
Honda, honda zo voelt het leven voor mij,
ik sta midden op de weg,
en de bus die ik wacht komt hier niet meer voorbij.
Honda, met een humeur dat niemand kan verdragen,
met een verlangen om het verhaal te beëindigen,
snel door naar een ander nummer.
Op dit moment streef ik er niet naar gelukkig te zijn op een plek,
of een andere partner te vinden die me helpt vergeten,
dat is oneerlijk en ik wil niemand meer gebruiken,
in de zee van eenzame harten vergaan...
(Refrein)
Honda, honda zo voelt het leven voor mij,
ik sta midden op de weg
en de bus die ik wacht komt hier niet meer voorbij.
Honda, met een humeur dat niemand kan verdragen,
met een verlangen om het verhaal te beëindigen,
snel door naar een ander nummer.
Honda, honda zo voelt het leven voor mij,
ik sta midden op de weg
en de bus die ik wacht komt hier niet meer voorbij...