Lloras
Cuando te sientes sola,
el tiempo se demora.
Cuando tus esperanzas mueren
y me añoras
lloras... lloras...
Cuando tu cuerpo me ama
tan sólo en pensamientos
y apretando la almohada,
crees sentir mi aliento
lloras... lloras...
Cansada de esperar lo inesperado,
hastiada de fingir entre sus brazos
y por obligación se lo has callado,
solo lloras...
Sabiendo que era él quien ha llegado,
pensando que soy yo, lo inesperado.
Y te quedas dormida, recordándome...
recordándome...
Y cuando en el espejo,
te miras parte a parte,
y sientes mis caricias,
queriéndome tocarte
lloras... lloras... y lloras.
Cansada de esperar lo inesperado,
hastiada de fingir entre sus brazos
y por obligación se lo has callado,
solo lloras...
Sabiendo que era él quien ha llegado,
pensando que soy yo, lo inesperado.
Y te quedas dormida, recordándome...
recordándome...
Jij Huilt
Wanneer je je alleen voelt,
verloopt de tijd traag.
Wanneer je hoop vervaagt
en je me mist,
jij huilt... jij huilt...
Wanneer je lichaam van me houdt
alleen in gedachten
en de kussen knijpt,
denk je mijn adem te voelen,
jij huilt... jij huilt...
Moegestreden van het wachten op het onverwachte,
verveeld van het doen alsof in zijn armen
en uit verplichting heb je het verzwegen,
je huilt alleen...
Wetende dat hij degene is die is gekomen,
denkend dat ik het ben, het onverwachte.
En je valt in slaap, terwijl je aan me denkt...
terwijl je aan me denkt...
En wanneer je in de spiegel kijkt,
je jezelf stukje voor stukje ziet,
voel je mijn strelingen,
verlangend om je aan te raken,
jij huilt... jij huilt... en huilt.
Moegestreden van het wachten op het onverwachte,
verveeld van het doen alsof in zijn armen
en uit verplichting heb je het verzwegen,
je huilt alleen...
Wetende dat hij degene is die is gekomen,
denkend dat ik het ben, het onverwachte.
En je valt in slaap, terwijl je aan me denkt...
terwijl je aan me denkt...