Lichaam zonder ziel

Riccardo Cocciante

Cuerpo sin alma

Y ahora siéntate
allí de frente a mí.
Escéchame muy bien
y sin interrumpir.
Hace ya tiempo que
quería decírtelo.

Tratar de convivir
inútil resultó.
Todo sin alegría
sin una lágrima.
Nada para agregar
ni para dividir.

Tu trampa me atrapó
y yo tambíén caí.
Que pase el próximo
le dejo mi lugar.
Pobre del que vendrá
que pena me da.

Cuando en el cuarto él
te pida siempre más.
Nada te costará
se lo concederás.
Como sabes fingir
si te va cómodo.

Yo te conozco bien
no sufro más por ti.
Y si vuelves a mí
te lo desmostraré.
Porque esta vez yo sé
no se te olvida más.

Ahora desnúdate
sabes hacerlo bien.
Pero ilusiones no
que ya no caigo más.
Y te arrepentirás
cuerpo sin alma.

Naaa naaa naa naa raa
naa naa naa naa naa naa
naaa raa naa naa naa naa
naa naa naa naa naa
naa ra na ra na
naa ra na na na

Lichaam zonder ziel

En nu ga zitten
recht voor me.
Luister goed
en onderbreek niet.
Het is al een tijd
sinds ik het je wilde zeggen.

Proberen samen te leven
was nutteloos.
Alles zonder vreugde
zonder een traan.
Niets om toe te voegen
of om te delen.

Je valstrik ving me
en ik viel ook.
Laat de volgende maar komen
ik geef mijn plek op.
Arm degene die komt
ik heb medelijden met hem.

Wanneer hij in de kamer
altijd meer van je vraagt.
Het zal je niets kosten
je zult het hem geven.
Zoals je weet te doen
als het je goed uitkomt.

Ik ken je goed
ik lijd niet meer om jou.
En als je terugkomt
zal ik het je laten zien.
Want deze keer weet ik
vergeet je het niet meer.

Nu kleed je uit
je weet hoe je dat moet doen.
Maar geen illusies meer
ik trap er niet meer in.
En je zult spijt krijgen
lichaam zonder ziel.

Naaa naaa naa naa raa
naa naa naa naa naa naa
naaa raa naa naa naa naa
naa naa naa naa naa
naa ra na ra na
naa ra na na na