Resta Con Me
Resta con me
Ascolta il tempo che si è addormentato
Ho chiuso gli occhi come un bambino
Da fuori il mondo che si è già fermato
E' solo un'ombra stesa sul cuscino
Da mille anni sto aspettando il tuo viso
Da troppo tempo cerco le tue mani
Da troppe notti sogno il tuo sorriso
Adesso dici finirà domani
Resta con me
Io ti condurrò per mano
A scoprire le parole di vetro
Che il vento scrive tra i giardini del nord
E non torna più indietro
Resta con me
Quando bussa alla porta
La notte con il suo martello nero
E il vento scricchiola attraverso i muri
Ci sembra quasi che frantumi il cielo
Resta con me
Per stupirmi ogni giorno
Per violentare le mie squallide notti
Notti perdute dentro a un'osteria,
Io e la mia poesia
Resta con me
La mia strana pazzia, indispensabile follia
Resta con me
Resta con me
Con i miei occhi così disperati
Arrossati da troppi uragani
Da troppo vino, da troppi amori
Senza speranza, senza mai domani
Resta con me
A cancellare le ingiurie
Che il tempo scrive sopra i nostri visi
Come graffiti di un metrò lontano
E beffeggiamo il giorno di sorrisi
Resta con me
A spiare cosa fa il rumore
Quando il silenzio lo scaccia lontano
E resta solo il tempo per l'amore
L'amore stretto qui nella mia mano
Resta con me
A tormentare anche il cielo
Che a volte sputa sulla mia poesia
E vende amore solo a borsa nera
Quando il sole va via
Resta con me
A guardare il mio cuore
Cadere a pezzi sopra il pavimento
Sembra una stella, una stella che muore
Sbriciolata dal vento
Resta con me
Ogni ora, ogni giorno
Fino alla fine del tempo e del mondo
Resta con me
Ogni ora, ogni giorno
Fino alla fine del tempo e del mondo
Resta con me
Blijf Bij Mij
Blijf bij mij
Luister naar de tijd die in slaap is gevallen
Ik heb mijn ogen gesloten als een kind
Buiten is de wereld al stil komen te staan
Het is slechts een schaduw die op het kussen ligt
Al duizend jaar wacht ik op jouw gezicht
Te lang zoek ik naar jouw handen
Te veel nachten droom ik van jouw glimlach
Nu zeg je dat het morgen eindigt
Blijf bij mij
Ik zal je bij de hand nemen
Om de glazen woorden te ontdekken
Die de wind schrijft tussen de tuinen van het noorden
En niet meer terugkomt
Blijf bij mij
Wanneer de nacht aanklopt
Met zijn zwarte hamer
En de wind krakend door de muren
Lijkt het bijna alsof het de lucht verbrijzelt
Blijf bij mij
Om me elke dag te verbazen
Om mijn sombere nachten te verwoesten
Verloren nachten in een herberg,
Ik en mijn poëzie
Blijf bij mij
Mijn vreemde waanzin, onmisbare gekte
Blijf bij mij
Blijf bij mij
Met mijn ogen zo wanhopig
Verbrand door te veel orkanen
Door te veel wijn, door te veel liefdes
Zonder hoop, zonder ooit een morgen
Blijf bij mij
Om de beledigingen uit te wissen
Die de tijd op onze gezichten schrijft
Als graffiti van een verre metro
En we bespotten de dag met glimlachen
Blijf bij mij
Om te spieken wat het geluid maakt
Wanneer de stilte het ver wegjaagt
En er alleen nog tijd overblijft voor de liefde
De liefde die hier in mijn hand ligt
Blijf bij mij
Om zelfs de lucht te kwellen
Die soms op mijn poëzie spuugt
En liefde alleen verkoopt op de zwarte markt
Wanneer de zon weggaat
Blijf bij mij
Om naar mijn hart te kijken
Dat in stukken op de vloer valt
Het lijkt een ster, een ster die sterft
Verpulverd door de wind
Blijf bij mij
Elk uur, elke dag
Tot het einde van de tijd en de wereld
Blijf bij mij
Elk uur, elke dag
Tot het einde van de tijd en de wereld
Blijf bij mij