Se Stiamo Insieme
Ma quante storie
ho già vissuto nella vita
e quante programmate chi lo sa
sognando ad occhi aperti
storie di fiumi
di grandi praterie senza confini
storie di deserti
e quante volte ho visto
dalla prua di una barca
tra spruzzi e vento
l'immensità del mare
spandersi dentro
e come una carezza calda
illuminarmi il cuore
E poi la neve bianca
gli alberi gli abeti
l'abbraccio del silenzio
colmarmi tutti i sensi
sentirsi solo e vivo
tra le montagne grandi
e i grandi spazi immensi
E poi tornare qui
riprendere la vita
dei giorni uguale ai giorni
discutere con te
tagliarmi con il ghiaccio
dei quotidiani inverni
no non lo posso accettare
Non è la vita che avrei voluto mai
desiderato vivere
non è quel sogno
che sognavamo insieme
fa piangere
eppure io non credo questa sia
l'unica via per noi
Se stiamo insieme
ci sarà un perché
e vorrei riscoprirlo stasera
Se stiamo insieme
qualche cosa c'è
che ci unisce ancora stasera
Mi manchi sai
mi manchi sai
E poi tornare qui
riprendere la vita
che sembra senza vita
discutere con te e consumar così
i pochi istanti eterni
no non lo posso accettare
che vita è restare qui
a logorarmi in discussioni sterili
giocar con te
a farsi male il giorno
di notte poi rinchiudersi
eppure io non credo questa sia
l'unica via per noi.
Se stiamo insieme
ci sarà un perché
e vorrei riscoprirlo stasera
Se stiamo insieme
qualche cosa c'è
che ci unisce ancora stasera
Mi manchi sai
mi manchi sai...
Als We Samen Zijn
Maar hoeveel verhalen
heb ik al in mijn leven meegemaakt
en hoeveel zijn er gepland, wie weet dat
dromend met open ogen
verhalen van rivieren
van grote uitgestrekte vlaktes zonder grenzen
verhalen van woestijnen
en hoe vaak heb ik gezien
van de boeg van een boot
tussen spetters en wind
de oneindigheid van de zee
zich binnenin verspreiden
en als een warme streling
mijn hart verlichten
En dan de witte sneeuw
de bomen, de sparren
de omhelzing van de stilte
mij alle zintuigen vullen
zich alleen en levend voelen
tussen de grote bergen
en de immense uitgestrektheden
En dan hier terugkomen
het leven weer oppakken
van dagen gelijk aan dagen
discussiëren met jou
me snijden met de kou
van de dagelijkse winters
nee, dat kan ik niet accepteren
Het is niet het leven dat ik ooit gewild heb
verlangd te leven
het is niet die droom
die we samen droomden
het doet me huilen
en toch geloof ik niet dat dit
de enige weg voor ons is
Als we samen zijn
is er een reden
en ik wil het vanavond herontdekken
Als we samen zijn
is er iets
dat ons vanavond nog verbindt
Ik mis je, weet je
ik mis je, weet je
En dan hier terugkomen
het leven weer oppakken
dat lijkt zonder leven
discussiëren met jou en zo
de paar eeuwige momenten verbruiken
nee, dat kan ik niet accepteren
wat voor leven is het om hier te blijven
me te verteren in vruchteloze discussies
spelen met jou
om elkaar pijn te doen overdag
's nachts dan opsluiten
en toch geloof ik niet dat dit
de enige weg voor ons is.
Als we samen zijn
is er een reden
en ik wil het vanavond herontdekken
Als we samen zijn
is er iets
dat ons vanavond nog verbindt
Ik mis je, weet je
ik mis je, weet je...