September
Der Garten trauert
Kühl sinkt in die Blumen der Regen
Der Sommer schauert
Still seinem Ende entgegen
Golden tropft Blatt um Blatt
Nieder vom hohen Akazienbaum
Sommer lächelt erstaunt und matt
In den sterbenden Gartentraum
Lange noch bei den Rosen
Bleibt er stehn, sehnt sich nach Ruh
Langsam tut er
Die müdgeword'nen Augen zu
September
De tuin rouwt
Koel daalt de regen in de bloemen
De zomer huivert
Stil gaat hij zijn einde tegemoet
Goud druipt blad voor blad
Neder van de hoge acaciaboom
De zomer glimlacht verbaasd en moe
In de stervende tuin droom
Lang nog bij de rozen
Blijft hij staan, verlangt naar rust
Langzaam doet hij
De vermoeide ogen dicht