La Ballade De Jean Batailleur
Je m'apelle Jean, Jean Batailleur
Je mennuies tant, que sa'me fait peur
Chui orphelin, abandonné
Sous la plaine lune, on m'a trouvé
Au bout du monde, ou je suis née
La vie est dure, l'amour cassée
C'est pas la peine, de faire comme si
Tout est foutu, tout est pouris
La vie est dure, ya pas d'espoir
Quand on est, mauvais comme moi
Passe la bouteille, sert moi un verre
Plus que je bois, plus je vois clair
Ya pas d'avenir, y'en aura pas
Ya que l'amertume, et le tracas
Des fois je vois, l'étoile rouge
Je sent l'appel, je sens le loup
Prend ton couteau, allons dehor
Viens dont dancer, avec Ti-Jean
A coup de poing et au fusil
Je suis le plus fort du pays
C'a ma donné que de l'ennui
des points de suture et des ennemis
Je m'appel Jean, Jean Batailleur
Je m'ennuies tant que ça'me fait peur
Je suis orphelin, abandonné
Sous la pleine lune, on m'a laissé
To connais quoi mo té gain
Mo té gain pas rien
Het Lied Van Jean Strijder
Ik heet Jean, Jean Strijder
Ik verveel me zo, dat het me bang maakt
Ik ben wees, verlaten
Onder de volle maan, werd ik gevonden
Aan het einde van de wereld, waar ik ben geboren
Is het leven zwaar, de liefde gebroken
Het heeft geen zin, om te doen alsof
Alles is verknald, alles is rot
Het leven is zwaar, er is geen hoop
Als je slecht bent, zoals ik
Geef de fles door, schenk me een glas in
Hoe meer ik drink, hoe helderder ik zie
Er is geen toekomst, die komt er niet
Alleen maar bitterheid, en gedoe
Soms zie ik, de rode ster
Ik voel de roep, ik voel de wolf
Pak je mes, laten we naar buiten gaan
Kom dansen, met Ti-Jean
Met vuistslagen en een geweer
Ben ik de sterkste van het land
Het heeft me alleen maar verveling gebracht
Hechtingen en vijanden
Ik heet Jean, Jean Strijder
Ik verveel me zo, dat het me bang maakt
Ik ben wees, verlaten
Onder de volle maan, hebben ze me achtergelaten
Wat weet jij van wat ik heb
Ik heb niets gehad