El Pájaro Chogüí
Cuenta la leyenda que en un árbol
Se encontraba encaramado un indiecito guaraní
Que sobresaltado por un grito de su madre
Perdió apoyo, y cayendo se murió
Y que entre los brazos maternales
Por extraño sortilegio en chogüí se convirtió
Chogüí, chogüí, chogüí, chogüí
Cantando está, mirando acá
Mirando allá, volando se alejó
Chogüí, chogüí, chogüí, chogüí
Que lindo es, que lindo va
Perdiéndose en cielo guaraní
Y desde aquel día se recuerda al indiecito
Cuando se oye como un eco a lo chogüí
Ese canto alegre y bullanguero
Del precioso naranjero que repite su cantar
Salta y picotea las naranjas
Que es su fruta preferida, repitiendo sin cesar
Chogüí, chogüí, chogüí, chogüí
Cantando está, mirando allá
Llorando y volando se alejó
Chogüí, chogüí, chogüí, chogüí
Que lindo va, que lindo es
Perdiéndose en cielo guaraní
De Chogüí Vogel
Er wordt verteld dat in een boom
Een Guaraní-indiaan zat, zo klein
Die, geschrokken door de schreeuw van zijn moeder,
Zijn grip verloor en viel, en stierf toen.
En dat hij in de armen van zijn moeder,
Door een vreemde betovering in chogüí veranderde.
Chogüí, chogüí, chogüí, chogüí
Hij zingt hier, kijkt daar
Kijkend om zich heen, wegvliegend
Chogüí, chogüí, chogüí, chogüí
Wat mooi is, wat mooi gaat
Verlies zich in de Guaraní-lucht.
En sinds die dag herinnert men de kleine indiaan
Wanneer men het echo hoort van de chogüí.
Dat vrolijke en drukke gezang
Van de mooie chogüí die zijn lied herhaalt.
Hij springt en piket de sinaasappels,
Die zijn favoriete vrucht is, zonder te stoppen.
Chogüí, chogüí, chogüí, chogüí
Hij zingt daar, kijkt om zich heen
Huilend en wegvliegend
Chogüí, chogüí, chogüí, chogüí
Wat mooi gaat, wat mooi is
Verlies zich in de Guaraní-lucht.
Escrita por: Guillermo Breer