Enamorados
Se vistió color jazmín
Pelo suelto y bolso gris
Nunca va a olvidar ese lugar
Pero no lo sabe aún
La ciudad a punto de estallar
Y ella escuchando a Maluma
Y al llegar, lo encontró llorando en una esquina (qué dolor)
Te tengo que dejar, lo siento, es culpa mía
Soy tu primer amor, y tú has sido la mía (por favor)
Te esperan pronto en casa, hablamos otro día
Y la calle se estrechó
Empezó una inundación
Atrapados en la inmensidad
Y la gente alrededor
Ahora, un coche empezará a pitar
Venga, chicos, vamos, por favor
Y de repente el mundo se les cae encima (qué dolor)
No pueden respirar, no tienen ni saliva
Soy tu primer amor, y tú has sido la mía (por favor)
Te esperan pronto en casa, hablamos otro día
Esa noche, él la llamó
Pero no había nadie en casa
Ella le escribió un poema
Que aún guarda en una caja
Los amores vienen y van
Pero siempre dejan marca
Nunca va a olvidar ese lugar
Pero no lo sabe aún
La ciudad a punto de estallar
Y ella escuchando a Maluma
Soy tu primer amor y tú has sido la mía (por favor)
Te esperan pronto en casa, hablamos otro día
De pronto, al corazón, le salen quince espinas (qué traición)
Pero, a los dieciséis, no existen medicinas
Verliefd
Ze droeg een jas in jasminkleur
Haar haar los en een grijze tas
Ze zal die plek nooit vergeten
Maar dat weet ze nog niet
De stad staat op het punt te ontploffen
En zij luistert naar Maluma
En toen ze aankwam, vond ze hem huilend in een hoek (wat een pijn)
Ik moet je laten gaan, het spijt me, het is mijn schuld
Ik ben jouw eerste liefde, en jij was de mijne (alsjeblieft)
Ze wachten snel thuis op je, we praten een andere keer
En de straat werd smal
Er begon een overstroming
Vastgelopen in de uitgestrektheid
En de mensen om hen heen
Nu zal een auto gaan toeteren
Kom op, jongens, laten we gaan, alsjeblieft
En ineens valt de wereld om hen heen in (wat een pijn)
Ze kunnen niet ademen, ze hebben geen speeksel meer
Ik ben jouw eerste liefde, en jij was de mijne (alsjeblieft)
Ze wachten snel thuis op je, we praten een andere keer
Die nacht belde hij haar
Maar er was niemand thuis
Ze schreef hem een gedicht
Dat ze nog steeds in een doos bewaart
Liefdes komen en gaan
Maar ze laten altijd een spoor achter
Ze zal die plek nooit vergeten
Maar dat weet ze nog niet
De stad staat op het punt te ontploffen
En zij luistert naar Maluma
Ik ben jouw eerste liefde en jij was de mijne (alsjeblieft)
Ze wachten snel thuis op je, we praten een andere keer
Plotseling komen er vijftien doornen in het hart (wat een verraad)
Maar op zestienjarige leeftijd zijn er geen medicijnen